تاج‌الدین اولی، نماینده یونیسف در افغانستان، روز سه‌شنبه در گفت‌و‌گویی با خبرنگاران از کابل و از طریق ژنو، تصویری تاریک از وضعیت بشردوستانه در این کشور ارائه کرد. به گفته او، ۳.۷ میلیون کودک افغان از لاغری مفرط رنج می‌برند که به معنای قرار داشتن در وضعیت سوءتغذیه حاد است.

یک میلیون کودک در وضعیت بحرانی

اولی تأکید کرد که از میان این کودکان، یک میلیون نفر به‌طور رسمی از سوءتغذیه حاد شدید (SAM) رنج می‌برند و این شرایط، جان آنها را به‌طور مستقیم در معرض خطر مرگ قرار داده است. سوءتغذیه حاد شدید در صورت عدم درمان سریع و اصولی، در مدت کوتاهی منجر به مرگ کودکان می‌شود و نیازمند مداخله فوری پزشکی و تغذیه‌ای است.

کاهش شدید کمک‌های بین‌المللی

جان آلیو، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان، نیز از آغاز سال جاری بارها نسبت به تأثیر فاجعه‌بار سوءتغذیه در این کشور هشدار داده است. به گفته او، این بحران به‌ویژه کودکان و زنان را تحت تأثیر قرار داده است.

آلیو ابراز تأسف کرد که جامعه بین‌المللی پس از تعهد به حفاظت از مردم افغانستان، عملاً این کشور را رها کرده است. این در حالی است که طبق گزارش خبرگزاری رویترز، برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد اعلام کرده در پی کاهش قابل توجه کمک‌های بین‌المللی، تقریبا ۱۷ میلیون نفر در افغانستان از گرسنگی حاد رنج می‌برند.

بحران انسانی در سایه بی‌توجهی جهانی

افغانستان از زمان تسلط مجدد طالبان بر این کشور در سال ۲۰۲۱ با بحران اقتصادی و بشردوستانه عمیقی دست و پنجه نرم می‌کند. محدودیت‌های اعمال شده بر زنان، کاهش درآمدهای دولتی و انزوای بین‌المللی، بستر بحران را تشدید کرده و میلیون‌ها خانواده افغان در فقر مطلق زندگی می‌کنند.

سازمان‌های بین‌المللی بارها از جامعه جهانی خواسته‌اند تا با افزایش کمک‌های بشردوستانه، مانع از وقوع یک فاجعه انسانی تمام‌عیار در این کشور شوند. با این حال، به نظر می‌رسد که توجه جهانی به بحران افغانستان به‌شدت کاهش یافته و این امر وضعیت را برای میلیون‌ها کودک و خانواده وخیم‌تر کرده است.