رسانه‌های آمریکایی از تشدید بحران مدیریتی در ساختار فرماندهی ارتش ایالات متحده خبر می‌دهند. بر اساس گزارشی که نیویورک تایمز منتشر کرده، پیت هگست وزیر جنگ آمریکا پس از برکناری ژنرال رندی جورج از سمت رئیس ستاد ارتش، دست‌کم سه فرمانده ارشد دیگر را نیز که گزینه‌های بالقوه جانشینی وی بودند، اخراج کرده است.

خلأ فرماندهی در ارتش آمریکا

به گفته مقامات فعلی و سابق آمریکایی که نخواستند نامشان فاش شود، ارتش ایالات متحده از زمان اخراج ژنرال جورج در ماه آوریل بدون رئیس ستاد دائمی باقی مانده و هیچ نشانه‌ای مبنی بر تلاش برای تکمیل این پست وجود ندارد. این در حالی است که شمار ژنرال‌های چهارستاره نیروی زمینی از ۱۰ نفر به ۵ نفر کاهش یافته است.

این خلأ مدیریتی در شرایطی رخ داده که ارتش آمریکا هم‌زمان با چندین بحران امنیتی بزرگ دست‌وپنجه نرم می‌کند: حملات موشکی و پهپادی ایران در خاورمیانه، پشتیبانی نظامی از اوکراین در جنگ با روسیه، و نگرانی فزاینده درباره تهدیدهای راهبردی چین. محدود شدن ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت و حملات موفق ایران به پایگاه‌های منطقه‌ای، اهمیت آمادگی و فرماندهی منسجم ارتش را دوچندان کرده است.

踌躇 در انتخاب جانشین

هگست در حالی فرماندهان باسابقه را یکی پس از دیگری کنار می‌زند که هنوز جایگزینی برای رئیس ستاد ارتش معرفی نکرده است. در حال حاضر ژنرال کریستوفر لِنیو به‌طور هم‌زمان معاون رئیس ستاد و سرپرست ریاست ستاد ارتش را بر عهده دارد، اما هنوز حمایت کافی سنای آمریکا را برای تثبیت رسمی این جایگاه کسب نکرده است.

افزون بر این، انتظار می‌رود دانیل پی. دریسکول وزیر ارتش نیز در چند ماه آینده دولت را ترک کند که بر حجم تغییرات در ساختار فرماندهی نظامی می‌افزاید.

انتقاد فرماندهان و ابهام در سیاست نظامی

منتقدان هگست بر این باورند که کنار گذاشتن فرماندهان باتجربه و بی‌سابقه، ارتش را به‌شدت تضعیف کرده و فرآیند مدرن‌سازی نیروهای مسلح و تصمیم‌گیری‌های راهبردی را با چالش جدی مواجه ساخته است. اختلاف میان وزیر جنگ و برخی فرماندهان ارشد، روند اصلاحات و برنامه‌ریزی‌های نظامی را فلج کرده است.

در مقابل، ارتش آمریکا مدعی است این تغییرات به مأموریت‌ها و آمادگی رزمی نیرو لطمه نزده است. با این حال، بسیاری از ناظران نظامی هشدار می‌دهند ارتش آمریکا در یکی از پرتنش‌ترین دوره‌های عملیاتی خود قرار دارد و کاهش شدید فرماندهان ارشد، اختلافات داخلی و خلأ مدیریتی می‌تواند توان این نیرو را برای مقابله با تهدیدهای نوظهور از جمله پهپادها و موشک‌های ایران، روسیه و چین به‌طور جدی تحت تأثیر قرار دهد.