مقام‌های نیروی دریایی تایلند اعلام کرده‌اند ناو هواپیمابر آمریکایی «یواس‌اس آبراهام لینکلن» هفته آینده در جریان بازگشت به بندر خانگی خود در ایالات متحده، توقفی کوتاه در تایلند خواهد داشت. به گفته این مقام‌ها، این پهلوگیری در ادامه یک ماموریت طولانی و فشرده دریایی صورت می‌گیرد که برای خدمه ناو با فشارهای جسمی و روحی قابل توجهی همراه بوده است.

ناو آبراهام لینکلن که از جمله بزرگ‌ترین و مهم‌ترین ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا به شمار می‌رود، چند روز پیش منطقه آسیای غربی را ترک کرد. این جابه‌جایی پس از آن انجام شد که ناو «یواس‌اس جورج واشنگتن» به عنوان نیروی جایگزین وارد منطقه شد و مسئولیت‌های عملیاتی را بر عهده گرفت. لینکلن اکنون در مسیر بازگشت به بندر «سن‌دیگو» در ایالت کالیفرنیا قرار دارد و توقف در تایلند به عنوان بخشی از این مسیر برنامه‌ریزی شده است.

بازدید بندری با هدف استراحت و پشتیبانی لجستیکی

سخنگوی نیروی دریایی تایلند در توضیح این توقف تاکید کرده است که حضور لینکلن در سواحل تایلند یک «بازدید معمول بندری» محسوب می‌شود. به گفته وی، هدف اصلی از این توقف فراهم کردن فرصت استراحت و تجدید قوا برای کارکنان و ملوانان و همچنین دریافت خدمات و پشتیبانی لجستیکی مورد نیاز ناو است.

بازدیدهای بندری از این دست برای ناوهای هواپیمابر که ماه‌ها در آب‌های آزاد به سر می‌برند، امری رایج و ضروری تلقی می‌شود. این توقف‌ها علاوه بر تامین سوخت، مواد غذایی و قطعات فنی، امکان انجام تعمیرات جزئی، بررسی‌های فنی و مهم‌تر از همه، استراحت خدمه پس از ماه‌ها دوری از خشکی را فراهم می‌کند. در مورد لینکلن، این توقف پس از یک دوره دریانوردی بی‌وقفه و طولانی، اهمیت دوچندانی یافته است.

پایان ماموریتی ۲۵۰ روزه بدون توقف قابل توجه

بر اساس اطلاعات منتشر شده، ناو آبراهام لینکلن در روز ۲۱ نوامبر سال گذشته میلادی برابر با ۳۰ آبان، بندر سن‌دیگو را ترک کرده بود. برنامه اولیه حرکت این ناو متفاوت بود، اما به دنبال تحولات منطقه‌ای و آنچه در گزارش‌ها «جنگ آمریکا علیه ایران» عنوان شده، مسیر عملیاتی آن به سمت آسیای غربی تغییر یافت و ماموریت آن به طور قابل توجهی طولانی‌تر شد.

از زمان حرکت اولیه تا امروز، این ناو بیش از ۲۵۰ روز متوالی را بدون پهلوگیری قابل توجه در یک بندر سپری کرده است. چنین مدت زمانی برای یک ناو هواپیمابر با حدود ۵ هزار خدمه و پرسنل پروازی، رکوردی کم‌سابقه به شمار می‌رود و به طور طبیعی فشار مضاعفی بر سامانه‌های فنی، تدارکاتی و به‌ویژه نیروی انسانی وارد می‌کند. کارشناسان نظامی می‌گویند ماموریت‌های طولانی بدون توقف، اگرچه توان عملیاتی ناو را به نمایش می‌گذارد، اما چالش‌های جدی در زمینه نگهداری تجهیزات و سلامت خدمه ایجاد می‌کند.

افزایش انتقادها از شرایط زندگی خدمه

توقف پیش‌روی لینکلن در تایلند در حالی برنامه‌ریزی شده که در هفته‌های اخیر، گزارش‌های متعددی درباره شرایط دشوار زندگی خدمه این ناو منتشر شده و توجه رسانه‌ها و خانواده‌های ملوانان را جلب کرده است. برخی خانواده‌های خدمه با ابراز نگرانی از وضعیت عزیزان خود، از کمبود برخی اقلام ضروری، مشکلات دسترسی به آب آشامیدنی سالم و اختلال در سامانه لوله‌کشی و تاسیسات بهداشتی ناو خبر داده‌اند.

به گفته این خانواده‌ها، تداوم حضور طولانی در دریا بدون امکان استراحت کافی در خشکی، موجب کاهش محسوس روحیه و بروز نشانه‌های فرسودگی روانی در میان بخشی از حدود ۵ هزار خدمه ناو شده است. برخی گزارش‌ها حاکی از افزایش مراجعات پزشکی، خستگی مفرط و احساس انزوا در میان ملوانان است؛ مسائلی که در ناوهای هواپیمابر با تراکم بالای جمعیت و شیفت‌های کاری سنگین، می‌تواند به سرعت تشدید شود.

در همین حال، چند نشریه تخصصی حوزه نظامی در آمریکا گزارش داده‌اند که در جریان این ماموریت طولانی، چند مورد تلاش ملوانان برای پرتاب خود از عرشه ناو به دریا ثبت شده است. هرچند جزئیات رسمی و دقیقی از سوی نیروی دریایی آمریکا درباره این موارد منتشر نشده، اما انتشار این گزارش‌ها موجی از نگرانی و مطالبه برای رسیدگی به وضعیت سلامت روان کارکنان ناو را برانگیخته است.

توجه نهادهای نظارتی به سلامت روان ملوانان

افشای این مشکلات باعث شده است تا وضعیت لینکلن در هفته‌های اخیر بیش از گذشته زیر ذره‌بین رسانه‌ها و نهادهای ناظر قرار گیرد. منتقدان می‌گویند نیروی دریایی آمریکا باید سازوکارهای موثرتری برای پایش سلامت جسمی و روانی خدمه در ماموریت‌های طولانی‌مدت در نظر بگیرد و از تکرار ماموریت‌های فرسایشی بدون توقف‌های دوره‌ای جلوگیری کند.

در مقابل، مقام‌های نظامی آمریکا معمولا ماموریت‌های طولانی ناوهای هواپیمابر را بخشی از تعهدات راهبردی و ضرورت حفظ آمادگی عملیاتی در مناطق حساس توصیف می‌کنند. با این حال، پرونده لینکلن بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که چگونه می‌توان میان الزامات عملیاتی و حفظ کرامت و سلامت نیروی انسانی توازن برقرار کرد.

انتظار می‌رود با پهلوگیری لینکلن در تایلند در هفته آینده، بخشی از فشارهای انباشته‌شده بر خدمه کاهش یابد و فرصت لازم برای ارزیابی فنی ناو و رسیدگی به نیازهای پرسنل فراهم شود. پس از این توقف کوتاه، ناو مسیر خود را به سمت سن‌دیگو ادامه خواهد داد تا پس از ماه‌ها دوری، به بندر خانگی بازگردد و دوره‌ای از بازسازی، تعمیرات اساسی و استراحت خدمه را آغاز کند.