عضو کمیته قانون اساسی شورای فدراسیون روسیه با انتقاد از سیاست خارجی مبتنی بر فشار و تحریم آمریکا، اعلام کرد اصرار واشنگتن بر اعمال تحریم‌های موسوم به «جهنمی» علیه کشورهای مختلف، در نهایت به فاصله گرفتن جهان از ایالات متحده و انزوای این کشور خواهد انجامید.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ریانووستی، الکسی پوشکوف در اظهاراتی تاکید کرد که ایالات متحده به طور مستمر دیگر کشورها را تهدید می‌کند و این تهدیدها در بلندمدت به ضرر خود واشنگتن تمام خواهد شد.

تهدیدهای بی‌حاصل و هزینه‌زا برای واشنگتن

پوشکوف با اشاره به ماهیت تهدیدآمیز سیاست خارجی آمریکا گفت: آمریکا دائماً به تهدید کشورها می‌پردازد؛ تهدیدهایی که در نهایت به ضرر این کشور تمام خواهد شد. به گفته وی، این رویکرد نه تنها جایگاه جهانی آمریکا را تقویت نکرده بلکه زمینه بی‌اعتمادی گسترده به سیاست‌های آن را فراهم آورده است.

این سناتور روس یادآور شد که بسیاری از تهدیدهای مطرح‌شده از سوی مقامات آمریکایی در عمل به نتیجه نرسیده و صرفاً به تشدید تنش‌ها انجامیده است. او در همین زمینه به اظهارات دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا درباره ایران اشاره کرد و گفت تهدید به نابودی تمدن ایران در صورت عدم تسلیم، نمونه‌ای آشکار از تهدیدهای بی‌نتیجه و خطرناکی است که راه به جایی نبرده است.

اثر بومرنگی تحریم‌ها

پوشکوف در بخش دیگری از سخنان خود به پیامدهای اقتصادی و سیاسی تحریم‌ها پرداخت. وی تصریح کرد که نتیجه چنین رویکردی روشن است و می‌تواند به وخامت روابط آمریکا با شمار قابل توجهی از کشورها منجر شود.

این دیدگاه در میان بسیاری از کارشناسان بین‌المللی نیز مشترک است؛ کارشناسانی که معتقدند تحریم‌ها همچون بومرنگ عمل می‌کنند و آثار منفی آن در نهایت به سوی تحریم‌کننده بازمی‌گردد. به باور آنان، اعمال محدودیت‌های گسترده اقتصادی موجب افزایش بهای انرژی، گرانی کالاها و رشد هزینه خدمات در داخل کشورهای تحریم‌کننده از جمله آمریکا و متحدان غربی آن شده است.

از نگاه منتقدان، سیاست تحریم فراگیر اگرچه در کوتاه‌مدت اهرم فشاری علیه دولت‌های هدف تلقی می‌شود، اما در میان‌مدت و بلندمدت با تقویت گرایش کشورها به کاهش وابستگی به دلار، تنوع‌بخشی به شرکای تجاری و ایجاد سازوکارهای مالی جایگزین، اثربخشی خود را از دست می‌دهد و حتی موقعیت اقتصادی آمریکا را تضعیف می‌کند.

ایران در کانون تهدیدها

اشاره مستقیم پوشکوف به پرونده ایران، از اهمیت جایگاه این موضوع در سیاست تحریمی آمریکا حکایت دارد. به گفته وی، تهدیدهای مکرر واشنگتن علیه تهران از جمله لفاظی‌ها درباره نابودی تمدن ایرانی، نه تنها ایران را به عقب‌نشینی وادار نکرده بلکه عزم این کشور و بسیاری از ناظران بین‌المللی را برای مقاومت در برابر فشارهای یکجانبه تقویت کرده است.

تحلیلگران روس بر این باورند که ادامه این مسیر آمریکا را در برابر انتخابی دشوار قرار می‌دهد: یا باید از شدت تهدیدها و تحریم‌های فراگیر بکاهد و به دیپلماسی واقع‌گرایانه بازگردد، یا خود را بیش از پیش در میان انبوهی از اختلافات با قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای منزوی ببیند.

در مجموع، اظهارات این سناتور روس را می‌توان هشداری نسبت به آینده جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل دانست؛ هشداری مبنی بر اینکه جهانِ تحت فشار تحریم، به تدریج به دنبال فاصله‌گذاری از واشنگتن و یافتن نظمی کم‌وابسته‌تر به تصمیم‌های یکجانبه آن است.