از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در اسفندماه گذشته، اهداف اعلامی این عملیات نهتنها محقق نشده، بلکه به اذعان بسیاری از تحلیلگران و رسانههای غربی، متجاوزان با بنبست راهبردی و شکستهای میدانی و سیاسی مواجه شدهاند. رسانههای جهان هر یک با رویکردی خاص، ابعاد مختلف این جنگ را بررسی کردهاند که تصویری روشن از وضعیت فعلی و چشمانداز آن ارائه میدهد.
تحلیل CFR: سه راه پیش روی ترامپ
شورای روابط خارجی آمریکا (CFR) در تحلیلی به قلم مایکل فرومان، رئیس این اندیشکده، نوشته است که دونالد ترامپ اکنون ناگزیر از انتخاب میان سه گزینه نامطلوب برای پایان دادن به جنگ ایران است. نخستین گزینه، تشدید چشمگیر تنش از طریق حملات گسترده به زیرساختهای حیاتی، اشغال جزیره خارگ یا هدف قرار دادن مجدد رهبران ارشد است. فرومان هشدار میدهد که این رویکرد ضمن ایجاد بحران انسانی و خدشهدار کردن اعتبار اخلاقی آمریکا، تسلیم ایران را تضمین نمیکند.
به نوشته این تحلیل، تهران در موقعیت جنگی نسبت به واشنگتن برتری دارد؛ چراکه نخبگان حاکم ایران خواستار ادامه جنگ هستند و حاضرند درد و هزینه بسیار بیشتری نسبت به ترامپ تحمل کنند. گزینه دوم یعنی کاهش تنش نیز خطر از دست دادن اعتماد شرکای منطقهای و تثبیت کنترل ایران بر تنگه هرمز را به همراه دارد. شورای روابط خارجی با اشاره به نظرسنجیها که نشان میدهد ۶۸ درصد آمریکاییها این جنگ را «ارزش ادامه دادن» نمیدانند، نتیجه میگیرد که ترامپ در عمل به مسیر میانه یعنی راهبرد «حمله متقابل و پیشنهادهای جدید معامله» روی آورده است.
آسوشیتدپرس: گسترش تدریجی دامنه حملات
خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی جامع از واشنگتن نوشته است که ایالات متحده طی دو هفته بمباران تنبیهی، دامنه حملات خود علیه ایران را به تدریج گسترش داده است. این حملات که ابتدا بر تأسیسات نیروی دریایی و پدافند ساحلی ایران متمرکز بود، اکنون به پلها، زیرساختها، یک کارخانه تولید پودر ماهی در قشم و تأسیسات مجتمع نظامی خجیر در نزدیکی تهران گسترش یافته است.
وزارت بهداشت ایران اعلام کرده که از آغاز جنگ تاکنون ۳۴۳۴ نفر شهید شدهاند که ۵۵ نفر از آنها مربوط به تشدید تنشهای اخیر است. در تازهترین حملات، یک ایستگاه پمپاژ آب کشاورزی در خوزستان، تأسیسات آبشیرینکن جاسک و گذرگاه مرزی شلمچه هدف قرار گرفتهاند. آسوشیتدپرس تصریح میکند که با وجود این حملات گسترده، ایران عقبنشینی نکرده و حملات خود به کشتیها در تنگه هرمز و کشورهای عرب میزبان پایگاههای آمریکایی را تشدید کرده است. جادهها و تونلهای آسیبدیده نیز به سرعت در حال تعمیر و بازسازی هستند.
نگاه شبکههای منطقهای به توان نظامی ایران
شبکه المیادین در مقالهای با مقایسه ایران با عراق و افغانستان، به بررسی چالشهای حمله زمینی احتمالی به ایران پرداخته است. وسعت ۱.۶۵ میلیون کیلومتری ایران، رشتهکوههای صعبالعبور، شهرهای بزرگ و جمعیت بیش از ۹۰ میلیون نفر، هرگونه عملیات زمینی را بسیار پیچیده میکند. ایران علاوه بر توان متعارف، از توان موشکی و پهپادی پیشرفتهای برخوردار است که میتواند پیش از آغاز نبرد زمینی به نیروهای مهاجم آسیب وارد کند.
در مقابل، الشرق الاوسط در مقالهای مدعی شده که تهدید ایران به بستن تنگه هرمز و بابالمندب، کشورهای اروپایی، آمریکا و دولتهای خلیج فارس را به همکاری نزدیکتر سوق داده است. این مقاله مدعی است که ایران فرصت استفاده از مذاکرات دیپلماتیک را از دست داده و تلاشش برای ایجاد اختلاف میان کشورهای شورای همکاری خلیج فارس با شکست مواجه شده است.
توافق هستهای آمریکا و عربستان؛ تغییر معادلات منطقه
رأی الیوم در تحلیلی به توافق هستهای غیرنظامی آمریکا و عربستان پرداخته و آن را نشانه تغییر اساسی در سیاست هستهای واشنگتن در خاورمیانه دانسته است. نویسنده این تحلیل معتقد است که با اعطای امتیاز غنیسازی به ریاض، معیار واقعی آمریکا نه فناوری هستهای، بلکه هویت و جهتگیری سیاسی کشورهاست. این توافق میتواند آغازگر رقابت هستهای جدیدی در منطقه باشد و کشورهایی مانند مصر و ترکیه را نیز به مطالبه حقوق مشابه ترغیب کند.
خبرگزاری شینهوای چین نیز در گزارشی تحلیلی با اشاره به سه چالش این توافق برای اسرائیل نوشته که توافق هستهای واشنگتن و ریاض، با وجود استقبال رسمی تلآویو، چالشهای راهبردی مهمی برای رژیم صهیونیستی ایجاد کرده است. به گزارش این خبرگزاری، فناوری هستهایی که واشنگتن سالها آن را تهدیدی برای امنیت منطقه معرفی میکرد، اکنون به ابزاری برای بازآرایی موازنه قدرت تبدیل شده است.
چشمانداز جنگ فرسایشی
بررسی مجموع این بازتابهای رسانهای نشان میدهد که جنگ ایران به یک جنگ فرسایشی تمامعیار تبدیل شده است. در حالی که آمریکا با فشار انتخاباتی فزایندهای روبهروست و جامعه آمریکایی تمایلی به ادامه جنگ ندارد، ایران اراده مقاومت خود را حفظ کرده و زیرساختهای آسیبدیده را به سرعت بازسازی میکند. کارشناسان این روند را فاقد چشمانداز راهبردی روشن ارزیابی میکنند و پیشبینی میکنند که بنبست کنونی دستکم تا پایان سال ۲۰۲۶ ادامه یابد.
نظرات (0)