آخرین برآوردهای انتخاباتی در ایالات متحده از تغییری معنادار در موازنه قدرت در کنگره خبر میدهد؛ تغییری که میتواند جایگاه حزب حاکم را به چالش بکشد و دونالد ترامپ را به نقطه ضعف اصلی جمهوریخواهان تبدیل کند.
بر اساس مجموعه پیشبینیهای منتشر شده، دموکراتها با اختلاف قابل توجهی نسبت به رقیب سنتی خود در مسیر بازپسگیری اکثریت مجلس نمایندگان قرار گرفتهاند و نگرانی در اردوگاه جمهوریخواهان به اوج رسیده است.
پیشبینیها چه میگویند؟ اکثریت در دسترس دموکراتها
طبق مدلهای پیشبینی انتخاباتی، احتمال پیروزی دموکراتها در مجلس نمایندگان آمریکا به حدود ۸۵ درصد رسیده است. در این سناریو، این حزب میتواند حدود ۲۳۱ کرسی از مجموع کرسیهای مجلس را به دست آورد؛ عددی که بهراحتی از حدنصاب ۲۱۸ کرسی لازم برای کسب اکثریت فراتر میرود.
در مقابل، شانس جمهوریخواهان برای حفظ اکثریت تنها ۱۵ درصد برآورد شده و پیشبینی میشود این حزب در صورت برگزاری انتخابات در شرایط فعلی، حدود ۱۹۸ کرسی به دست آورد. این برآوردها نشان میدهد که رقابت برای کنترل مجلس نمایندگان دیگر رقابتی پایاپای نیست و کفه ترازو به سود دموکراتها سنگینی میکند.
نکته قابل توجه این است که عدد ۲۱۸، مرز سرنوشتساز اکثریت در مجلس ۴۳۵ نفری نمایندگان است و عبور دموکراتها از این مرز به معنای در اختیار گرفتن قدرت قانونگذاری، ریاست کمیتههای کلیدی و توانایی مسدود کردن دستورکار دولت خواهد بود.
رقابت نزدیک در سنا؛ نبردی نفسگیر
در حالی که تصویر مجلس نمایندگان تا حد زیادی به نفع دموکراتها روشن شده، رقابت بر سر کنترل سنا همچنان بسیار نزدیک و غیرقابل پیشبینی توصیف میشود. برخلاف مجلس نمایندگان که همه کرسیهای آن هر دو سال یکبار به رأی گذاشته میشود، در سنا تنها یکسوم کرسیها در انتخابات میاندورهای به رقابت گذاشته میشود و همین موضوع محاسبات را پیچیدهتر کرده است.
تحلیلگران میگویند حتی جابهجایی یک یا دو کرسی در سنا میتواند توازن قدرت را بهطور کامل تغییر دهد و به همین دلیل، هر دو حزب تمام توان خود را بر ایالتهای نوسانی و رقابتی متمرکز کردهاند.
چرا ورق برگشته است؟ از جنگ تا گرانی بنزین
کارشناسان چهار عامل اصلی را در شکلگیری نارضایتی عمومی و تقویت جایگاه دموکراتها مؤثر میدانند:
- سایه جنگ با ایران: تبعات سیاسی و اقتصادی تنشها و درگیری با ایران یکی از مهمترین محورهای نارضایتی افکار عمومی عنوان شده است. هزینههای ناشی از این تقابل و نگرانی از گسترش درگیری، فشار مضاعفی بر دولت وارد کرده است.
- افزایش قیمت بنزین: جهش قیمت سوخت بهطور مستقیم بر هزینههای خانوار و حملونقل اثر گذاشته و به یکی از ملموسترین نمادهای فشار اقتصادی برای رأیدهندگان آمریکایی تبدیل شده است.
- تورم فزاینده: تداوم تورم و افزایش قیمت کالاهای اساسی، قدرت خرید مردم را کاهش داده و وعدههای دولت برای مهار گرانی را زیر سؤال برده است.
- سیاستهای تعرفهای: اعمال تعرفههای جدید تجاری اگرچه با هدف حمایت از تولید داخلی اعلام شد، اما در عمل به افزایش قیمتها، اختلال در زنجیره تأمین و نارضایتی بخشهایی از جامعه تجاری و مصرفکنندگان منجر شده است.
مجموع این عوامل باعث شده تا بخش قابل توجهی از رأیدهندگان مستقل و حتی بخشی از پایگاه سنتی جمهوریخواهان نسبت به عملکرد دولت دیدگاه منفی پیدا کنند.
سقوط محبوبیت ترامپ؛ زنگ خطر برای جمهوریخواهان
یکی از تعیینکنندهترین متغیرها در معادله انتخابات پیش رو، میزان محبوبیت شخص دونالد ترامپ است. تازهترین نظرسنجیها از کاهش محبوبیت او به حدود ۳۳ درصد حکایت دارد؛ رقمی که پایینترین سطوح در دوره اخیر محسوب میشود.
این افت محبوبیت، بهطور مستقیم بر شانس نامزدهای جمهوریخواه در حوزههای انتخابیه رقابتی سایه انداخته است. بسیاری از نامزدهای این حزب که پیشتر با تکیه بر پایگاه هواداران ترامپ وارد کارزار شده بودند، اکنون ناچار به فاصلهگذاری یا بازتعریف رابطه خود با رئیسجمهور هستند.
به گزارش بلومبرگ، نگرانی در میان اعضای ارشد حزب جمهوریخواه از تأثیر منفی تبعات جنگ و مشکلات اقتصادی بر نتایج انتخابات میاندورهای نوامبر به بالاترین سطح خود رسیده است. این رسانه آمریکایی گزارش داده که جلسات داخلی جمهوریخواهان به بحثهای فشرده درباره راهکارهای مهار آسیبهای انتخاباتی اختصاص یافته و برخی از استراتژیستهای حزب نسبت به از دست رفتن اکثریت هشدار صریح دادهاند.
انتخابات میاندورهای نوامبر؛ آزمونی سرنوشتساز
انتخابات میاندورهای که در ماه نوامبر برگزار میشود، بهطور سنتی بهعنوان رفراندومی درباره عملکرد رئیسجمهور مستقر و حزب حاکم تلقی میشود. تاریخ سیاسی آمریکا نشان میدهد که حزب حاکم معمولاً در این انتخابات بخشی از کرسیهای خود را از دست میدهد، اما شدت این جابهجایی به میزان رضایت عمومی بستگی دارد.
اگر پیشبینیهای فعلی محقق شود، از دست رفتن مجلس نمایندگان میتواند دو سال پایانی دولت ترامپ را با چالشهای جدی در تصویب لوایح، بودجه و برنامههای کلان مواجه کند و حتی زمینه را برای تحقیقات و نظارت گستردهتر کنگره بر عملکرد قوه مجریه فراهم آورد.
در مقابل، جمهوریخواهان هنوز فرصت دارند با تغییر لحن، تعدیل برخی سیاستها و تمرکز بر مسائل معیشتی، بخشی از اعتماد از دست رفته را بازگردانند؛ هرچند زمان برای جبران، بهسرعت در حال سپری شدن است و دادههای فعلی تصویر امیدوارکنندهای برای آنها ترسیم نمیکند.
نظرات (0)