توافق نفتی در حال مذاکره میان کاراکاس و دولت دونالد ترامپ، پیش از آنکه نهایی شود، با موجی از مخالفت در داخل ونزوئلا مواجه شده است. روزنامه والاستریت ژورنال در گزارشی نوشته است که هر دو سوی طیف سیاسی این کشور ــ از جریان اپوزیسیون تا متحدان چپگرای دولت ــ نسبت به این توافق موضع انتقادی دارند، هرچند دلایل و انگیزههای آنان کاملاً متفاوت است.
روایت والاستریت ژورنال از اجماع کمسابقه منتقدان
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از والاستریت ژورنال، این روزنامه آمریکایی تأکید کرده که مخالفت با توافق نفتی با واشنگتن، به نقطه اشتراک نادری میان جناحهای متخاصم ونزوئلا تبدیل شده است. از یک سو جریانهای چپ بولیواری نزدیک به دولت و از سوی دیگر ائتلاف اپوزیسیون، هر دو این توافق را به زیان منافع ملی کشور ارزیابی میکنند.
این گزارش در حالی منتشر میشود که دولت آمریکا در ماههای اخیر تلاش کرده است مسیر دسترسی به نفت ونزوئلا را به عنوان بخشی از راهبرد انرژی خود هموار کند؛ موضوعی که در فضای سیاسی قطبیشده ونزوئلا، حساسیتهای تاریخی و ملیگرایانه را به شدت برانگیخته است.
نگاه جناح چپ بولیواری: امتیازدهی به امپریالیسم
بر اساس گزارش والاستریت ژورنال، جریانهای چپ و بولیواری که از حامیان و متحدان سیاسی دلسی رودریگز به شمار میروند، توافق نفتی با دولت ترامپ را نوعی امتیاز دادن به امپریالیسم آمریکای شمالی توصیف میکنند.
این جریانها معتقدند هرگونه واگذاری یا تسهیل دسترسی شرکتها و دولت آمریکا به منابع نفتی ونزوئلا، ناقض اصول انقلاب بولیواری و استقلال اقتصادی کشور است. والاستریت ژورنال پیشبینی کرده است که در صورت برگزاری انتخابات در آینده، همین گروهها از زاویه ملیگرایانه به شدت بر این موضوع مانور خواهند داد و آن را به عنوان نمادی از سازش با واشنگتن در کارزارهای انتخاباتی مطرح میکنند.
موضع اپوزیسیون: دولت نامشروع حق واگذاری منابع را ندارد
در سوی دیگر، جریان معارض دولت ونزوئلا نیز با ادبیاتی متفاوت اما با نتیجهای مشابه، با توافق مخالفت کرده است. به نوشته والاستریت ژورنال، رهبران اپوزیسیون میگویند رئیسجمهور مستقر که از نگاه آنان مشروعیت قانونی ندارد، اساساً حق ندارد منابع استراتژیک کشور را به یک دولت خارجی واگذار کند.
مخالفان همچنین نگران پیامدهای سیاسی این توافق هستند. از دید آنان، نزدیکی نفتی کاراکاس و واشنگتن میتواند انگیزه دولت ترامپ و وزارت خارجه آمریکا برای اعمال فشار جهت برگزاری انتخابات آزاد و جدید در ونزوئلا را کاهش دهد. به عبارت دیگر، اپوزیسیون بیم دارد که منافع اقتصادی و انرژی، جایگزین مطالبه دموکراسی و اصلاح سیاسی شود و پرونده انتخابات ونزوئلا به حاشیه برود.
انگیزه واشنگتن؛ ذخایر استراتژیک در پایینترین سطح از ۱۹۸۲
در سوی آمریکایی ماجرا، انگیزه اصلی دولت ترامپ برای پیگیری توافق با کاراکاس، وضعیت نگرانکننده ذخایر راهبردی نفت آمریکا عنوان شده است. بر اساس دادههایی که در گزارش والاستریت ژورنال مورد اشاره قرار گرفته، ذخایر استراتژیک نفت ایالات متحده اکنون به پایینترین سطح خود از نوامبر ۱۹۸۲ سقوط کرده است.
در چنین شرایطی، دولت ترامپ نفت ونزوئلا ــ کشوری با بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان ــ را به عنوان یکی از منابع اصلی برای بازسازی و تقویت ذخایر راهبردی معرفی کرده و به دنبال ایجاد یک کانال پایدار برای واردات یا مشارکت در تولید و صادرات نفت این کشور است.
کارشناسان انرژی میگویند ترکیب نیاز فوری آمریکا به بازسازی ذخایر و تمایل ونزوئلا برای کاهش فشار تحریمها و جذب سرمایه، دو طرف را به سمت میز مذاکره سوق داده، اما مخالفت داخلی در کاراکاس میتواند به مانعی جدی بر سر اجرای هر توافقی تبدیل شود؛ توافقی که بدون اجماع داخلی، پایداری آن در بلندمدت با تردید جدی مواجه خواهد بود.
نظرات (0)