باشگاه خبرنگاران جوان در گزارشی که به مناسبت سالروز تولد سید مجتبی حسینی خامنهای منتشر کرده، مروری بر مراحل مختلف زندگی وی از کودکی تا تحصیلات حوزوی و فعالیتهای علمی و تدریس داشته است. در این روایت، وی به عنوان فرزند دوم سید علی خامنهای معرفی شده و گفته شده در سال ۱۳۴۸ هجری شمسی در مشهد مقدس متولد شده و دوران کودکی خود را تا سال ۱۳۵۷ در همین شهر گذرانده است.
تحصیلات و حضور در جبهه در ۱۶ سالگی
بر اساس آنچه در این زندگینامه آمده، تحصیلات ابتدایی و متوسطه او در مدارس مشهد و تهران سپری شده است. این گزارش میافزاید وی در شانزدهسالگی و در دوران دانشآموزی راهی جبهه شده و در گردان حبیببنمظاهر از لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص) و همچنین برای مدتی در لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع) حضور داشته و در برخی عملیاتها از جمله عملیات کربلای یک در خط مقدم شرکت کرده است.
در همین بخش، به نقل از سردار علی فضلی از فرماندهان دفاع مقدس آمده است که وی در دوران حضور در لشکر سیدالشهدا از همرزمان خود خواسته بود او را با عنوان «آقای حسینی» خطاب کنند و تأکید داشته که برای ادای تکلیف به جبهه آمده نه برای نام و عنوان. به گفته فضلی، او در آن مقطع تلاش میکرد در نقاط پرخطر حاضر شود، سرکشی به خط مقدم را وظیفه خود میدانست، توقعی بیش از سایر رزمندگان نداشت و برای اقامه نماز، مکانهای خلوت و دور از ازدحام را انتخاب میکرد.
در ادامه همین روایت، خاطرهای نیز به نقل از سردار شهید نورعلی شوشتری ذکر شده که به حضور سید مجتبی خامنهای و برادرش در یک عملیات پیچیده اشاره دارد. در این خاطره آمده که پس از شکستن عینک، وی با وجود توصیه به ماندن در عقبه، با تعمیر موقت عینک با سنجاق راهی خط شده و بعداً مشاهده شده که در ارتفاعات خط مقدم، در نقطهای صعبالعبور از نظر نقل و انتقال مجروح و رساندن مهمات مستقر شده است. این روایت از قول راویان دفاع مقدس نقل شده و باشگاه خبرنگاران جوان آن را بخشی از سوابق مبارزاتی وی عنوان کرده است.
مسیر تحصیلات حوزوی از تهران تا قم
بخش دیگر این زندگینامه به تحصیلات حوزوی اختصاص دارد. طبق این گزارش، وی تحصیلات حوزوی را از سال ۱۳۶۴ در حوزههای علمیه تهران آغاز کرده و در سال ۱۳۶۸ به حوزه علمیه قم رفته است. دروس سطوح عالی را نزد اساتیدی همچون احمدی میانجی، استادی و اوسطی گذرانده و از سال ۱۳۷۱ در درس خارج «باب جهاد» سید علی خامنهای و درس خارج فقه و اصول شیخ مجتبی تهرانی شرکت کرده است. در همین دوره، به فراگیری برخی رشتههای علمی و دوره تخصصی زبان انگلیسی نیز پرداخته است.
به نوشته این رسانه، وی در سال ۱۳۷۶ ازدواج کرده و همان سال برای تکمیل تحصیلات و بهرهمندی معنوی دوباره به قم هجرت کرده و به مدت هفده سال در دروس خارج فقه و اصول آیات وحید خراسانی، جواد تبریزی، سید موسی شبیری زنجانی و محمد مؤمن قمی حضور داشته است. ارائه تقریرات علمی دروس به زبان عربی و پیگیری اشکالات و نقدهای علمی در جلسات درس، به توجه ویژه برخی اساتید برجسته به وی انجامیده است.
ویژگیهای علمی و ارتباط با بزرگان اخلاق
در این گزارش تأکید شده که تلاش علمی همراه با دقت و حریت، به نوآوریهایی در حوزه فقه، اصول و رجال انجامیده و تسلط وی بر مکاتب فقهی ـ اصولی شیخ انصاری، آخوند خراسانی، محقق نائینی، آقا ضیاء عراقی، محقق اصفهانی، امام خمینی، بروجردی، خویی و شهید صدر از امتیازات علمی او برشمرده شده است. همچنین توجه ویژه به آثار اصحاب ائمه معصومین (ع)، آرای قدما و بهویژه موضوع «ارتکاز متشرعه عصر معصوم» و نقش آن در فرایند استنباط، به عنوان یکی از محورهای مورد اهتمام وی ذکر شده است.
از دیگر محورهای مطرحشده، ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله آیات بهاءالدینی، بهجت، کشمیری و شیخ جعفر مجتهدی و طیف گستردهای از اهل معنویت عنوان شده است.
تدریس فقه و اصول و درس خارج پرجمعیت
باشگاه خبرنگاران جوان مینویسد وی همزمان با تحصیل، تدریس را نیز به صورت مستمر دنبال کرده است. تدریس دروس مقدماتی حوزوی در تهران، سپس تدریس «حلقات اصول» شهید صدر به توصیه سید علی خامنهای به جای «معالم»، و پس از ورود به قم، تدریس «رسائل» و «مکاسب» در بیت امام خمینی (ره) در قم و همچنین تدریس «حلقات» از جمله فعالیتهای آموزشی او ذکر شده است. در سال ۱۳۸۶ تدریس وی به مدرسه فیضیه منتقل شده و در سال ۱۳۸۷ درس خارج خصوصی با موضوع «صلات» در دفتر سید علی خامنهای در قم شکل گرفته است.
بر اساس این روایت، از سال تحصیلی ۱۳۸۸ درس خارج فقه عمومی و رسمی وی به درخواست شاگردان آغاز شده و یک سال بعد در سال ۱۳۸۹ درس خارج اصول نیز از ابتدای مباحث اصول تا ابتدای «استصحاب» ادامه یافته است. نویسنده گزارش خاطرنشان کرده که وی پیش از هر جلسه، سیر بحث را مکتوب میکرده و پس از تدریس نیز مباحث را به قلم خود تنظیم کرده که برخی مجلدات آن آماده انتشار است. تقریرات دروس وی نیز توسط شاگردان آماده شده اما به دلیل عدم تمایل وی تاکنون انتشار عمومی نیافته و تنها در اختیار برخی خواص و علمای حوزه قرار گرفته است.
در شیوه تدریس، به نکاتی چون اختصاص دقایقی در ابتدای درس فقه به تفسیر قرآن، گفتوگوی صمیمانه میان دو درس برای تعمیق نکات و پاسخ به اشکالات، اهتمام به شاگردپروری، پاسخگویی صبورانه به پرسشهای حضوری و غیرحضوری، تقویت قدرت نقادی و تمرین استنباط شاگردان و واگذاری ارائه برخی فروع فقهی به آنان اشاره شده است. به نوشته این منبع، تسلط بر مبانی گذشتگان، نقد نظاممند، بیان منظم و منطقی و تواضع علمی از عوامل رونق درس خارج وی بوده، به گونهای که در ابتدای سال تحصیلی ۱۴۰۲ بیش از ۱۳۰۰ نفر در درس او ثبتنام کردهاند.
این زندگینامه در حالی منتشر شده که باشگاه خبرنگاران جوان آن را به مناسبت سالروز تولد وی ارائه کرده و تمامی جزئیات یادشده را به عنوان روایت خود از سوابق و فعالیتهای علمی و مبارزاتی وی مطرح کرده است.
نظرات (0)