استاندار گیلان با اشاره به جایگاه ویژه جنگل‌های هیرکانی و تکرار حوادثی مانند سیلاب و آتش‌سوزی در شمال کشور، خواستار تأمین به‌موقع تجهیزات و تقویت هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی شد. او تأکید کرد که هر چند وقوع برخی حوادث طبیعی اجتناب‌ناپذیر است، اما با پیش‌بینی دقیق و اقدام به‌موقع می‌توان دامنه خسارت‌ها را به شکل چشمگیری کاهش داد.

هادی حق‌شناس در نشست کمیسیون پیشگیری و مقابله با بحران کلان‌شهرهای کشور که به میزبانی رشت برگزار شد، گفت: رویکرد مدیریت بحران باید از واکنش پس از حادثه به آمادگی پیش از وقوع تغییر کند. به گفته او، تأمین تجهیزات، شناسایی نقاط آسیب‌پذیر و حضور میدانی مدیران در کنار مردم، سه ضلع اصلی کاهش آسیب‌ها در شرایط اضطراری است.

نشست کمیسیون پیشگیری و مقابله با بحران کلان‌شهرها در رشت

جنگل‌های هیرکانی؛ سرمایه‌ای چندصدساله در معرض خطر حریق

استاندار گیلان با اشاره به ارزش اکولوژیک و تاریخی جنگل‌های هیرکانی اظهار کرد: این جنگل‌ها با درختانی با قدمت چندصد ساله، میراثی ملی و سرمایه‌ای برای نسل‌های آینده محسوب می‌شوند. وقوع آتش‌سوزی در چنین عرصه‌هایی بدون دسترسی به تجهیزات کامل و نیروی آموزش‌دیده، می‌تواند خسارت‌هایی جبران‌ناپذیر به تنوع زیستی و ذخایر طبیعی کشور وارد کند.

حق‌شناس تصریح کرد: امکانات اطفای حریق و مقابله با آتش‌سوزی جنگل باید متناسب با وسعت و اهمیت عرصه‌های جنگلی گیلان پیش‌بینی شود و به‌صورت مستمر در اختیار نیروهای مسئول قرار گیرد. پراکندگی جنگل‌ها، صعب‌العبور بودن برخی مناطق و سرعت گسترش حریق در پوشش متراکم هیرکانی، ضرورت دسترسی سریع به امکانات را دوچندان می‌کند.

جنگل‌های هیرکانی گیلان و ضرورت تجهیز اطفای حریق

از مدیریت پس از حادثه تا آمادگی پیش از بحران

به گفته استاندار گیلان، برنامه‌ریزی مدیریت بحران باید کاملاً بومی و متناسب با مخاطرات غالب هر استان طراحی شود. استانی که به‌طور مداوم با سیلاب مواجه است، نمی‌تواند تأمین تجهیزات مورد نیاز را به زمان وقوع حادثه موکول کند؛ بلکه باید پیش از فصل بارندگی‌ها، همه ابزارها و ظرفیت‌های لازم آماده و مستقر باشد.

او با اشاره به بارندگی‌های شدید اخیر در گیلان گفت: در برخی ایستگاه‌های هواشناسی استان تنها در عرض چند ساعت حدود ۱۵۰ میلی‌متر باران ثبت شد. در چنین شرایطی علاوه بر آمادگی ستادی دستگاه‌ها، حضور میدانی مدیران و نیروهای عملیاتی در کنار مردم نقش تعیین‌کننده‌ای در تسریع خدمات‌رسانی و ایجاد آرامش دارد.

تجربه پیربازار؛ نمونه موفق اقدامات پیشگیرانه

حق‌شناس تجربه منطقه پیربازار رشت را نمونه‌ای عینی از اثرگذاری اقدامات پیشگیرانه دانست و افزود: این منطقه در سیلاب‌های گذشته با آب‌گرفتگی و مشکلات جدی مواجه شده بود، اما پس از اجرای لایروبی انهار و رودخانه‌ها، در بارندگی مشابه بعدی همان مشکلات تکرار نشد. این تجربه نشان می‌دهد شناسایی نقاط آسیب‌پذیر و اجرای اقدامات فنی پیش از وقوع حادثه، بسیار کم‌هزینه‌تر و مؤثرتر از جبران خسارت پس از آن است.

وی تأکید کرد: نباید در زمان وقوع حادثه تازه به فکر تأمین بیل مکانیکی، پمپ، قایق یا تجهیزات امدادی افتاد. دستگاه‌های مسئول باید به‌جای صرف زمان برای تهیه امکانات در لحظه بحران، بلافاصله وارد عملیات شوند و این تنها با برنامه‌ریزی از پیش انجام‌شده محقق می‌شود.

آمادگی تجهیزات مدیریت بحران پیش از وقوع سیلاب

موج سفرها، ترافیک و چالش تأمین خدمات حیاتی

استاندار گیلان ورود ناگهانی حجم انبوه مسافران به استان را یکی دیگر از مصادیق نیازمند مدیریت بحران دانست. او توضیح داد: ورود ده‌ها هزار خودرو در فاصله چند ساعت می‌تواند محورهای اصلی مانند رودبار و تالش را با ترافیک سنگین و قفل‌شدن مسیرها مواجه کند و همزمان تأمین سوخت، مواد غذایی و دسترسی به خدمات درمانی را تحت تأثیر قرار دهد.

حق‌شناس به‌ویژه بر ضرورت پیش‌بینی شرایط بیماران خاص در ترافیک‌های طولانی تأکید کرد و گفت: بیماران دیالیزی و افرادی که نیازمند دریافت مستمر خدمات درمانی هستند نباید به دلیل ازدحام جاده‌ای از دسترسی به مراکز درمانی باز بمانند. این موضوع باید به‌صورت ویژه در طرح‌های مدیریت بحران و اسکان اضطراری دیده شود.

ترافیک محورهای شمالی و مدیریت بحران سفرها

تأکید بر هماهنگی ملی و مدیریت تخصصی بحران

استاندار گیلان در پایان با قدردانی از حمایت‌های وزیر کشور و سازمان مدیریت بحران کشور در حوادث اخیر پیربازار، آستارا و تالش، بر تقویت هماهنگی بین‌دستگاهی و مدیریت تخصصی بحران تأکید کرد. او همچنین از شهرداری و شورای اسلامی شهر رشت برای میزبانی این نشست و از مدیران و نیروهای فعال حوزه مدیریت بحران استان قدردانی کرد.

به گفته حق‌شناس، تداوم برگزاری نشست‌های مشترک کلان‌شهرها، تبادل تجربه میان استان‌ها و به‌روزرسانی تجهیزات متناسب با تغییر اقلیم و افزایش مخاطرات طبیعی، می‌تواند تاب‌آوری شهرها را در برابر بحران‌های آینده افزایش دهد و از تحمیل هزینه‌های سنگین جانی و مالی جلوگیری کند.