پیشروی‌های اخیر نیروهای مسلح یمن در سواحل غربی دریای سرخ، معادلات میدانی و راهبردی منطقه را وارد مرحله‌ای تازه کرده است. روزنامه انگلیسی گاردین در تحلیلی، تسلط انصارالله بر این سواحل را «فاجعه‌ای استراتژیک» برای عربستان سعودی و ایالات متحده توصیف کرده و تأکید کرده است که این تحول می‌تواند موازنه کنترل بر دو آبراه حیاتی غرب آسیا را تغییر دهد.

روایت گاردین از فاجعه استراتژیک

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از گاردین، کنترل انصارالله بر سواحل دریای سرخ، ایران و متحدانش را یک گام به آنچه این روزنامه «کنترل کامل» دو گذرگاه دریایی حیاتی برای ناوبری غربی در دو سوی شبه‌جزیره عربستان خوانده، نزدیک‌تر می‌کند. این دو گذرگاه، تنگه باب‌المندب در انتهای جنوبی دریای سرخ و تنگه هرمز در خلیج فارس هستند؛ دو نقطه‌ای که بخش بزرگی از تجارت انرژی و کشتیرانی بین‌المللی از آن‌ها عبور می‌کند.

گاردین معتقد است هرگونه تغییر در کنترل سواحل منتهی به باب‌المندب، مستقیماً امنیت کشتیرانی در دریای سرخ، کانال سوئز و مسیرهای منتهی به اروپا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به همین دلیل، واشنگتن و ریاض این تحول را فراتر از یک پیشروی میدانی محدود ارزیابی می‌کنند.

پیشروی‌های تازه در ساحل غربی یمن

خبرنگار شبکه المیادین در یمن امروز پنجشنبه گزارش داد که نیروهای مسلح یمن موفق شده‌اند کنترل چند منطقه و موضع نظامی مهم را در نوار ساحلی غربی به دست گیرند. بر اساس این گزارش، تمرکز اصلی عملیات در منطقه ساحلی المخا در غرب استان تعز بوده است؛ منطقه‌ای که به دلیل موقعیت بندری و نزدیکی به باب‌المندب، از اهمیت نظامی و لجستیکی بالایی برخوردار است.

نیروهای یمنی کنترل پایگاه خالد و اردوگاه جبل‌النار را که به عنوان مقر نیروهای تحت حمایت و کنترل عربستان در ساحل غربی عمل می‌کرد، به دست گرفته‌اند. این دو موضع، از مهم‌ترین مراکز تجمع و پشتیبانی نیروهای ائتلاف سعودی در جبهه غربی محسوب می‌شدند و سقوط آن‌ها، شکاف قابل توجهی در زنجیره دفاعی این نیروها ایجاد کرده است.

علاوه بر المخا، گزارش‌ها حاکی از تسلط نیروهای مسلح یمن بر مناطق الخوخه و حیس در بخش جنوبی استان ساحلی الحدیده در کرانه دریای سرخ و همچنین منطقه الوازعیه در استان تعز است. این مناطق در ماه‌ها و سال‌های گذشته بارها میان طرفین دست به دست شده بود و کنترل دوباره آن‌ها از سوی انصارالله، نشان‌دهنده تثبیت حضور میدانی این نیروها در امتداد ساحل است.

هشدار رسانه‌های صهیونیستی درباره کشتیرانی مرتبط با اسرائیل

همزمان با انتشار خبر این پیشروی‌ها، رسانه‌های وابسته به رژیم صهیونیستی نسبت به پیامدهای تسلط نیروهای یمنی بر مناطق بیشتری در سواحل غربی دریای سرخ هشدار داده‌اند. این رسانه‌ها تأکید کرده‌اند که گسترش کنترل انصارالله می‌تواند تردد کشتی‌های مرتبط با رژیم اسرائیل در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب را با ریسک بالاتری مواجه کند.

در ماه‌های گذشته، نیروهای مسلح یمن بارها اعلام کرده بودند که در چارچوب حمایت از مردم غزه و فشار بر رژیم صهیونیستی، کشتی‌های مرتبط با اسرائیل را هدف قرار خواهند داد. تسلط بر سواحل غربی، توان رصد، هشدار و در صورت لزوم اقدام عملی علیه این کشتی‌ها را به شکل محسوسی افزایش می‌دهد؛ موضوعی که به نگرانی اصلی تل‌آویو و حامیان غربی آن تبدیل شده است.

نبرد زمینی و حملات هوایی ائتلاف سعودی

منابع میدانی تأکید کرده‌اند که پیشروی‌های اخیر پس از حملات پیشگیرانه نیروهای یمنی علیه تجمعات مزدوران سعودی صورت گرفته است. در حال حاضر درگیری‌های زمینی میان نیروهای مسلح یمن و شبه‌نظامیان تحت حمایت عربستان در چندین استان ادامه دارد.

در مقابل، ائتلاف تحت رهبری عربستان برای جلوگیری از تثبیت این پیشروی‌ها و برای حمایت از نیروهای زمینی خود، حملات هوایی را علیه اهدافی در استان‌های مأرب، الجوف، تعز و الحدیده تشدید کرده است. این حملات با هدف قطع خطوط پشتیبانی و کند کردن روند پیشروی نیروهای یمنی انجام می‌شود، اما گزارش‌های میدانی از ادامه فشار زمینی انصارالله حکایت دارد.

چرا سواحل دریای سرخ تا این اندازه مهم است؟

ساحل غربی یمن از المخا تا الحدیده، مشرف به یکی از پرترددترین خطوط کشتیرانی جهان است. تنگه باب‌المندب که دریای سرخ را به خلیج عدن و اقیانوس هند متصل می‌کند، در باریک‌ترین نقطه تنها حدود ۳۰ کیلومتر عرض دارد و روزانه ده‌ها نفتکش و کشتی کانتینری از آن عبور می‌کنند. هرگونه ناامنی یا تغییر کنترل در سواحل مشرف به این تنگه، می‌تواند هزینه بیمه کشتی‌ها، مسیرهای ترانزیت و حتی قیمت جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.

از سوی دیگر، تنگه هرمز در شمال شبه‌جزیره عربستان، دیگر شریان حیاتی صادرات نفت و گاز منطقه است. گاردین در تحلیل خود این دو تنگه را به هم پیوند داده و استدلال کرده که افزایش نفوذ انصارالله در جنوب دریای سرخ، در کنار جایگاه ایران در خلیج فارس، می‌تواند اهرم فشار راهبردی جدیدی در برابر غرب ایجاد کند.

برای عربستان سعودی نیز که بخش عمده صادرات نفت خود را از مسیر دریای سرخ به سوی کانال سوئز و بازار اروپا ارسال می‌کند، از دست رفتن سواحل غربی یمن به معنای آسیب‌پذیری بیشتر زیرساخت‌های انرژی و بنادر غربی این کشور است. برای آمریکا نیز که امنیت ناوبری آزاد را به عنوان یکی از ارکان حضور نظامی خود در منطقه تعریف کرده، این تحول چالشی مستقیم برای ناوگان دریایی و پایگاه‌هایش در دریای سرخ و خلیج عدن به شمار می‌رود.

در مجموع، آنچه امروز در المخا، الخوخه، حیس و الوازعیه رخ داده، فراتر از یک جابجایی خطوط مقدم است؛ نشانه‌ای از تغییر تدریجی موازنه قدرت در سواحل راهبردی دریای سرخ که پیامدهای آن از صنعا و ریاض تا واشنگتن و تل‌آویو احساس خواهد شد.