پویش مردمی «نذر صلوات برای ظهور تا ظهور» این روزها به یکی از حرکت‌های معنوی فراگیر در کشور تبدیل شده است؛ پویشی که به گفته برگزارکنندگان آن، نه یک فراخوان معمول، بلکه دعوتی از سوی یک شهید برای پیوند دوباره دل‌ها با مفهوم انتظار است.

غلامرضا کلولی‌موگهی، پدر شهید والامقام محمد کلولی‌موگهی و مدیر این پویش، در گفت‌وگو با خبرنگاران از چگونگی شکل‌گیری این حرکت سخن گفته و روایتی شنیدنی از نقطه آغاز آن ارائه کرده است؛ روایتی که از عالمی دیگر آغاز می‌شود و امروز به کاروانی از میلیون‌ها صلوات رسیده است.

آغازی از یک رؤیا

به گفته پدر این شهید، همه چیز از یک خواب آغاز شد. او نقل می‌کند که پس از شهادت فرزندش، محمد را در خواب دیده است؛ شهیدی که از درستی مسیرش سخن گفته و از آرامشی که در جهان باقی یافته است. اما یک جمله از آن رؤیا، مسیر زندگی خانواده را به کلی دگرگون کرد:

«به دنبال راهی‌ام که برگردم.»

همین جمله کوتاه بود که به گفته غلامرضا کلولی‌موگهی، ایده «نذر صلوات برای ظهور تا ظهور» را در ذهن خانواده روشن کرد. خانواده شهید بر این باور رسیدند که راه فرزندشان، راه زمینه‌سازی برای ظهور حضرت مهدی (عج) است و بهترین راه برای ادامه این مسیر و بازگشت به نور او، هموار کردن جاده ظهور با ذکر صلوات است. به این ترتیب، پویشی متولد شد که قرار بود پلی میان زمین و آسمان باشد.

شهید محمد کلولی‌موگهی، مهندس و نخبه حوزه هوافضا بود که در جنگ اخیر به شهادت رسید. پدرش تأکید می‌کند که پسرش حتی پس از شهادت نیز دست از هدایت و راهنمایی برنداشته و این پویش نیز با هدایت معنوی خود او پیش می‌رود.

فرمول ساده «عهد ۵+۵» برای ظهور

مسئولان گروه جهادی و رسانه‌ای شهید کلولی‌موگهی می‌گویند راز ماندگاری و گسترش سریع این پویش، فرمول ساده اما عمیق آن با عنوان «عهد ۵+۵ برای ظهور» است. فرمولی که هر فرد را به انجام سه گام کوچک اما مستمر در روز دعوت می‌کند:

  • نذر روزانه ۵ دور تسبیح صلوات به نیت تعجیل در ظهور و رفع موانع آن، به نیت شهید محمد کلولی‌موگهی
  • معرفی این پویش و دعوت ۵ نفر از دوستان، آشنایان و اعضای خانواده برای پیوستن به این کاروان نور

همین الگوی ساده باعث شده است که یک نذر خانوادگی کوچک، در مدت زمانی کوتاه به یک حرکت ملی بدل شود و هر روز بر شمار صلوات‌های نذر شده افزوده شود. برگزارکنندگان معتقدند این فرمول، مفهوم انتظار را از یک شعار زبانی به یک عمل روزانه و سبک زندگی تبدیل می‌کند و افراد را به صورت عملی با فرهنگ مهدویت و سیره شهدا پیوند می‌دهد.

عدد ۳۱۳ و نشانه‌هایی که تعبیر به عنایت شد

یکی از بخش‌های قابل توجه این پویش، توجه ویژه برگزارکنندگان به نشانه‌ها و لطایف معنوی در طول مسیر است. هدف نخست این حرکت، ثبت عدد نمادین ۳۱۳ هزار صلوات تا اربعین حسینی بود؛ عددی که یادآور شمار یاران خاص امام عصر (عج) است.

به گفته تیم اجرایی، در روز دهم اجرای پویش، اتفاقی غیرمنتظره رخ داد؛ شمارشگر لحظه‌ای صلوات‌ها دقیقاً روی عدد ۳۱۳,۰۰۰ متوقف شد و ساعت‌ها بدون تغییر باقی ماند. این توقف که از نظر فنی توضیحی برای آن ارائه نشد، از سوی خانواده شهید و همراهان پویش به عنوان نشانه‌ای از پذیرش نذر و عنایت شهید تعبیر شد.

اما این پایان ماجرا نبود. اوج این روایت‌های نمادین در روز پنجاه و نهم پویش رقم خورد؛ روزی که شمارشگر دوباره رفتار معناداری از خود نشان داد:

  • توقف دو ساعته روی عدد ۳,۱۳۰,۰۰۰ که به عنوان نمادی از تکمیل لشکر ۳۱۳ نفره تفسیر شد
  • توقف چهار ساعته روی عدد ۳,۱۳۱,۳۱۳ که برای حاضران بار معنایی ویژه‌ای داشت

برگزارکنندگان این مکث‌های طولانی و دقیق روی اعداد معنادار را نه یک اختلال سامانه، بلکه هدایتی معنوی و تأییدی بر مسیر طی شده می‌دانند.

دعوت شهید؛ ما فقط وسیله‌ایم

مدیر پویش «نذر صلوات تا ظهور» در پایان سخنان خود با استناد به آیه شریفه «بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» تأکید می‌کند که شهیدان زنده‌اند و همچنان هدایتگر هستند. او می‌گوید:

«شهید محمد همیشه ما و اطرافیان را از طریق رؤیا راهنمایی می‌کند و مصداق این آیه را برای ما به اثبات رسانده است. ما معتقدیم تمام کسانی که به این پویش می‌پیوندند، در حقیقت دعوت‌شده خود شهید هستند؛ دعوتی به مسیر نورانی انتظار. ما تنها وسیله‌ای برای اجرا هستیم و باور داریم هدایت و تنظیم این حرکت به صورت معنوی توسط خود شهید انجام می‌شود.»

به گفته او، هدف اصلی این پویش، فراتر از ثبت یک عدد است؛ هدف، تبدیل انتظار به یک فرهنگ جاری در زمان، آشنایی نسل جوان با سبک زندگی یک شهید نخبه و ایجاد دوستی عمیق‌تر با آرمان ظهور است.

این پویش مردمی اکنون از همه علاقه‌مندان دعوت کرده است تا با نذر روزانه صلوات و دعوت دیگران، قدمی هرچند کوچک اما ماندگار در مسیر زمینه‌سازی برای فردای روشن و ظهور منجی عالم بردارند.