حمله به پاسگاه محیط‌بانی در هرمزگان

شامگاه سه‌شنبه ۲۳ تیرماه ۱۴۰۴، پاسگاه محیط‌بانی سیدجوذر در منطقه حفاظت‌شده طارم از توابع شهرستان حاجی‌آباد استان هرمزگان هدف دو پرتابه قرار گرفت. این پاسگاه که محل استقرار محیط‌بانان و خانواده‌های آنان در این منطقه دورافتاده بود، در پی این حمله به کلی ویران شد.

به گفته سردار رضا رستگار، فرمانده یگان حفاظت محیط زیست، این حمله از سوی دشمن آمریکایی‑صهیونیستی صورت گرفته است. وی تأکید کرد که هرچند پیش از این نیز مراکز مرتبط با محیط زیست در حملات دشمن آسیب دیده بودند، اما این نخستین بار است که اعضای خانواده یک محیط‌بان به شهادت می‌رسند.

شبی که زندگی یک پدر را دگرگون کرد

جواد حسن‌زاده، محیط‌بان منطقه، در شامگاه ۲۲ تیرماه به دلیل کسالت همسرش ناچار شد او را برای درمان به مراکز درمانی شهر حاجی‌آباد ببرد. از آنجا که بهبود حال همسرش تا صبح روز بعد طول کشید، مجبور شد در شهر بماند. او پیش از ترک پاسگاه با پسر کوچکترش مهدی درباره مراقبت از ساختمان و اموال پاسگاه صحبت کرده و از او خواسته بود مواظب باشد.

هنگامی که حال همسرش بهبود یافت، با عجله راهی بازگشت شد، اما در مسیر خبر حادثه‌ای را شنید که زندگی‌اش را برای همیشه دگرگون کرد. او در بازگشت به پاسگاه با صحنه‌ای هولناک روبه‌رو شد: ساختمانی که خانه و مأمن خانواده‌اش بود به تلی از خاک تبدیل شده بود.

شهادت دو پسر و عروس خانواده

در این حمله، مهدی ۲۴ ساله و مهرشاد ۲۹ ساله، دو پسر جواد حسن‌زاده، همراه با عروس خانواده به شهادت رسیدند. حسن‌زاده با بغضی سنگین گفت: «وقتی برگشتم دیدم دیگر نه خانه‌ای وجود دارد و نه دو فرزند برومند و عروس نازنینم را دارم. دنیا بر سرم خراب شد و از شدت ناراحتی بیهوش شدم.»

وی افزود: «آنقدر گریه کردم که دیگر صدای خودم را نمی‌شنیدم. باور این مصیبت برایم ممکن نبود.»

آرزوی ناتمام مهرشاد

مهرشاد، پسر بزرگ این محیط‌بان، علاقه وافری به شغل پدر داشت. او بارها از پدر خواسته بود برای استخدامش به عنوان محیط‌بان اقدام کند تا بتواند دوشادوش او از حیات‌وحش و طبیعت ایران حفاظت کند. پدر درباره او می‌گوید: «مهرشاد عاشق شغل محیط‌بانی بود. همیشه از من می‌خواست برای استخدامش اقدام کنم تا در کنار من از مواهب الهی، حیات‌وحش و محیط زیست این سرزمین پاسداری کند. آرزویی که با شهادتش برای همیشه ناتمام ماند.»

محیط‌بانان؛ سربازان گمنام طبیعت

این حادثه تلخ بار دیگر یادآور ایثار و فداکاری محیط‌بانانی است که دور از هیاهوی شهرها، شبانه‌روز از جنگل‌ها، کوهستان‌ها و حیات‌وحش ایران پاسداری می‌کنند. محیط‌بانان در گرمای سوزان تابستان و سرمای استخوان‌سوز زمستان، در دل کوه، جنگل، کویر و تالاب، بی‌وقفه از سرمایه‌های طبیعی کشور محافظت می‌کنند.

شغل آنان نه فقط یک حرفه، که عهدی با حیات‌وحش و سرزمین است؛ عهدی که با شب‌بیداری، پیمودن مسیرهای سخت، دوری از خانواده و رویارویی با مخاطرات فراوان همراه است. اما آن شب، جنگ به جایی رسید که هیچ نسبتی با میدان نبرد نداشت؛ به خانه‌ای کوچک در دل طبیعت که دو جوان و یک عروس، تنها به جرم فرزند و عروس یک محیط‌بان بودن، جان خود را از دست دادند.

سردار رستگار تأکید کرد که این سه نفر به عنوان شهید شناخته شده‌اند و اقدامات لازم برای حمایت‌های مالی و معنوی از خانواده آنان انجام شده است. رئیس سازمان حفاظت محیط زیست نیز به مدیرکل استان هرمزگان دستورات لازم را برای برگزاری شایسته مراسم این شهدا صادر کرده است. مردم حاجی‌آباد و جامعه دوستداران طبیعت نیز حمایت‌های معنوی ارزشمندی از این خانواده داشته‌اند.

اکنون از آن شب، هر بار که نام پاسگاه محیط‌بانی سیدجوذر برده می‌شود، نه تنها یک ساختمان ویران در ذهن‌ها نقش می‌بندد، بلکه تصویر پدری زنده می‌شود که از درمان همسرش بازگشت، اما به جای آغوش فرزندانش، با آوار، سکوت و سه قاب عکس روبه‌رو شد.