سیدعلی مدنیزاده، وزیر امور اقتصادی و دارایی، در نشست شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی با اشاره به چالشهای عمده صنعت داروی کشور، نسبت به نبود اعتبار برای تولید دارو در بودجه امسال هشدار داد و بر لزوم اصلاح ساختار تأمین مالی این بخش تأکید کرد.
بودجه بدون سهم دارو
مدنیزاده با بیان اینکه در بودجه سال ۱۴۰۵ هیچ منبعی برای بخش تولید دارو در نظر گرفته نشده است، گفت: «اگرچه ممکن است بتوانیم مجوزهایی را از سران قوا دریافت کنیم، اما با منابع موجود امکان تأمین مطالبات بخش دارو وجود ندارد.» وی افزود که دولت خود را متعهد به پرداخت بدهیهای این بخش میداند و باید میزان بدهیها بهطور شفاف مشخص شود.
لزوم پیشبینی بدهیها در بودجه ۱۴۰۶
وزیر اقتصاد تأکید کرد که دولت باید منابع لازم برای پرداخت بدهیهای خود به بخشهای مختلف از جمله صنعت دارو را در لایحه بودجه سال آینده پیشبینی کند. وی از سازمان غذا و دارو خواست برای تأمین منابع مورد نیاز طرح «دارویار» در سال آینده همکاری لازم را داشته باشد. به گفته مدنیزاده، وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو باید سیاستی را اعمال کنند که حقوق بخش خصوصی در حوزه دارو رعایت شود، چرا که روش کنونی قیمتگذاری دارو پاسخگوی نیازهای این صنعت نیست.
سرنوشت ارز ترجیحی دارو
مدنیزاده با اشاره به موضوع ارز ترجیحی دارو گفت: «ارز ترجیحی این بخش باید حذف شود، اما این اقدام مشروط به همراهی و مشارکت بخش دارویی کشور و تأمین منابع پایدار است.» وی پیش از این نیز اعلام کرده بود که منابع مورد نیاز این بخش قرار بود در قالب طرح دارویار تأمین شود. وزیر اقتصاد بر ضرورت حل ریشهای این مسئله تأکید کرد و گفت: «لازم است یک بار برای همیشه منابع مورد نیاز واردات مواد اولیه تولید دارو بهطور شفاف پیشبینی شود.»
ظرفیت صادراتی صنعت داروی ایران
وزیر اقتصاد در بخش دیگری از سخنان خود پرسش مهمی را مطرح کرد: «آیا کیفیت تولیدات دارویی کشور در سطحی قرار دارد که بتواند در بازارهای صادراتی رقابت کند؟» در پاسخ، انجمن تولیدکنندگان دارو اعلام کرد که محصولات دارویی ایران مجوزهای لازم برای صادرات به ۷۶ کشور جهان را دریافت کردهاند، اما به دلیل مشکلات بینالمللی، صادرات این محصولات در حال حاضر با محدودیت مواجه شده است.
بر اساس آمارهای ارائهشده، سال گذشته حدود ۱۰۰ میلیون دلار صادرات دارو از کشور انجام شده است. این در حالی است که ظرفیت تولید دارو در ایران حدود ۲.۵ برابر میزان تولید فعلی است، که نشاندهنده پتانسیل بالای این صنعت برای حضور در بازارهای جهانی است. با این حال، تحریمها و محدودیتهای بینالمللی مانع از بهرهبرداری کامل از این ظرفیتها شده است.
نظرات (0)