نشریه معتبر فارن پالسی در گزارشی تازه به تحلیل ابعاد نظامی و جغرافیایی تنشهای احتمالی میان آمریکا و ایران پرداخته و نتیجه گرفته است که هرگونه اقدام زمینی در مقیاس بزرگ علیه ایران با چالشهای متعددی روبرو خواهد بود که آن را از تجربیات پیشین آمریکا در خاورمیانه متمایز میکند.
ابعاد جغرافیایی و چالشهای لجستیکی
بر اساس این گزارش، ایران به عنوان کشوری پهناور با تنوع جغرافیایی قابل توجه، ظرفیتهای نظامی و انسانی گستردهای دارد که به آن امکان میدهد هرگونه درگیری احتمالی را به درازا بکشاند. کوهستانهای صعبالعبور، بیابانهای وسیع و خطوط ساحلی طولانی، عملیات زمینی را به مراتب پیچیدهتر از آنچه آمریکا در عراق در سال ۲۰۰۳ تجربه کرد، میسازد.
به نوشته فارن پالسی، خطوط پشتیبانی و تدارکات نظامی در ایران بسیار پیچیده و گسترده است. هرگونه پیشروی زمینی نیازمند تأمین خطوط طولانی تدارکاتی خواهد بود که خود به هدفی آسیبپذیر برای حملات تبدیل میشود. این مسئله در تضاد با جنگهای قبلی آمریکا در منطقه است که در آنها خطوط پشتیبانی کوتاهتر و امنتر بودند.
جزیره خارک؛ نقطه حساس اما پرخطر
در این گزارش به جزیره خارک نیز اشاره شده است که به دلیل نقش حیاتی آن در صادرات نفت ایران، از اهمیت راهبردی بالایی برخوردار است. با این حال، فارن پالسی هشدار میدهد که هرگونه حضور نظامی در این جزیره بدون خطر نیست و نظامیان آمریکایی ممکن است با حملات موشکی و پهپادی گسترده مواجه شوند که میتواند به درگیریای طولانی مدت و فرسایشی منجر شود.
معضل تعریف هدف نهایی
یکی از مهمترین نکات مطرح شده در این تحلیل، مشکل تعریف «هدف نهایی» هرگونه عملیات نظامی است. به عقیده نویسندگان این گزارش، حتی اگر فرض بر امکان پیشروی زمینی باشد، پرسش اساسی این است که هدف نهایی چیست و چگونه میتوان هرگونه دستاورد نظامی را حفظ کرد؟ تجربه آمریکا در افغانستان و عراق نشان داده که اشغال نظامی یک کشور و حفظ دستاوردهای آن، چالشی بسیار بزرگتر از خود عملیات نظامی است.
فارن پالسی در پایان تأکید میکند که با توجه به مجموع این موانع و چالشها، اقدام زمینی آمریکا علیه ایران در شرایط فعلی «بعید» به نظر میرسد و هرگونه ارزیابی واقعبینانه از گزینههای نظامی باید این دشواریها را در نظر بگیرد.
نظرات (0)