یک اقتصاددان با انتشار یادداشتی انتقادی در روزنامه «سیاست روز»، به بررسی وضعیت اسفبار معیشتی مردم ایران پرداخت و مدیران اقتصادی کشور را به فاصله گرفتن از واقعیتهای زندگی شهروندان متهم کرد.
شکاف عمیق بین حقوق و قیمتها
فرهاد بیاشاد در این یادداشت با اشاره به اینکه حقوق پایه کارگران در سال جاری ۱۵ میلیون تومان تعیین شده، نوشت: «این رقم در بازاری که گوشت کیلویی ۲ میلیون تومان، میوه نیم میلیون تومانی و نان ۵۰ هزار تومانی عرضه میشود، توان خرید حداقلهای زندگی را ندارد.»
وی افزود: «در شرایطی که در سراسر کشور برای یک کالای واحد در دو مغازه متفاوت، دو قیمت کاملاً متفاوت وجود دارد، سبد معیشتی خانوارهای ایرانی روزبهروز کوچکتر میشود.»
تضاد تلخ فقر و ثروت
این اقتصاددان در بخش دیگری از یادداشت خود به تضاد تکاندهنده میان فقر و ثروت در ایران اشاره کرد و نوشت: «کافی است اندکی از پشت میزهای عافیت فاصله بگیرید و به تصاویر کودکان کار نگاه کنید. در همان سو، برای نوه یک الیگارشی در لواسانات سند قصر و کاخ صادر میشود.»
بیاشاد این وضعیت را «آینه تمامنمای کارنامه مدیریتی» خواند که برای ملت ایران به ارث گذاشته شده و خطاب به مسئولان اقتصادی پرسید: «آیا تا به حال با حساب و کتاب یک کارگر ساده روبرو شدهاید؟»
هشدار در مورد شکاف منابع و درآمد
وی با ارائه آمارهایی تکاندهنده از شکاف بین ظرفیتهای ملی و درآمد واقعی مردم گفت: «سهم و سرانه هر ایرانی از سفره منابع و معادن این کشور که انفال و حق خدادادی مردم است، ۳۲۰ هزار دلار برآورد میشود. اما آنچه در واقعیت به سفرههای مردم هدایت شده، درآمد سرانه ناچیز ۱۷۰۰ دلاری است.»
این اقتصاددان تصریح کرد: «اختلاف میان این دو عدد، فراتر از یک اشتباه محاسباتی است؛ این سند روشنی از تسلط بیکفایتی بر مقدرات اقتصادی یک ملت است.»
فریاد عدالتخواهی
بیاشاد در پایان یادداشت خود با استناد به آیاتی از قرآن کریم از سورههای ابراهیم (آیه ۴۲) و نساء (آیه ۱۰)، نسبت به بیعدالتی در توزیع منابع و فراموش شدن حقوق محرومان جامعه هشدار داد و تأکید کرد: «حق این مردم، این زندگی سراسر رنج و اضطراب نیست. راه حل و نجات و بهبود زندگی مردم و برگرداندن بچههای کار به خانه و مدرسه وجود دارد.»
وی خطاب به مدیران اقتصادی کشور گفت: «پیش از آنکه فرصت از دست برود، دست از سر معیشت و سفره مردم بردارید و بگذارید این مردم، به جای تلاشی جانکاه برای زنده ماندن، مجالی برای زندگی کردن بیابند.»
نظرات (0)