«سنگهای باکره»، تازهترین دفتر عکس و طرحواره کیارنگ علایی، به همت نشر آهنگ قلم راهی بازار نشر شد. این کتاب که گرافیک آن را وحید عرفانیان طراحی کرده، حاصل چند دهه توجه این هنرمند به دستهای از سنگهاست که دور از دایره زندگی روزمره انسانها باقی ماندهاند.
نگاهی شخصی به سنگهای دستنخورده
علایی درباره ایده شکلگیری این مجموعه میگوید که اثر حاضر برداشتی شخصی از سنگهایی است که به دلیل دور بودن از دسترس آدمها، هویت خود را حفظ کردهاند. به گفته او، این سنگها از سرنوشتهایی مانند تبدیل شدن به سنگ تنور نانوایی، محبوس شدن پشت شیشه موزهها، چیده شدن در پاسیوها و کنار آبنماها، استفاده در عرشه کشتیها یا به کار رفتن در بنای ساختمانها در امان ماندهاند.
این هنرمند در گفتوگویی با خبرنگار مهر افزود: «این سنگها صدایی داشتند که دوست داشتم از فاصلهای دور به آنها گوش کنم. سالهای طولانی با من بودند؛ بسیاری از آنها را عکاسی کردم و بسیاری را ثبت نکردم، زیرا آنقدر بکر مانده بودند که ترجیح دادم حتی مقابل لنز دوربین قرار نگیرند و حقیقت نابشان فاش نشود.»
طرحوارهها؛ عکسهایی که هرگز ثبت نشدند
بخشی از جذابیت «سنگهای باکره» به طرحوارههای آن برمیگردد؛ آثاری که در واقع عکسهایی ثبتنشدهاند. علایی برای سنگهایی که نمیخواست جلوی دوربین بیایند، طرحواره میکشید و همانجا در دفترچهای یادداشت میکرد. از همین رو، بخش عمده طرحوارههای کتاب، روایت تصویری سنگهایی است که هرگز عکاسی نشدهاند.
هدیه به نویسنده فقید ایرانی
کیارنگ علایی این اثر را به مریم حسینیان، نویسنده فقید ایرانی که سال گذشته از میان ما رفت، تقدیم کرده است.
مشخصات کتاب
کتاب «سنگهای باکره» در ۱۱۲ صفحه، قطع رقعی و شمارگان ۱۰۰۰ نسخه با قیمت ۳۵۰ هزار تومان عرضه شده است.
درباره کیارنگ علایی
کیارنگ علایی متولد ۱۳۵۵، نویسنده، عکاس و فیلمساز ایرانی و عضو هیئت علمی موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری است. او جوایز معتبری همچون جایزه بزرگ بهترین انیمیشن جشنواره داکینو رومانی، مدال برنز اتحادیه فیلمسازان آماتور جهان یونیکا، مدال نقره جشنواره ملل اتریش، مدال برنز جشنواره برنو جمهوری چک و مدالهای طلای جشنوارههای ژوهای چین، دبی فریم امارات، ماکسیم دیمیتریف روسیه، کومانوای مقدونیه، مونتهنگرو و ایسیک کول قرقیزستان را در کارنامه دارد و برای فیلم «آن دورها مرا متولد کن» به انجمن استعدادهای جوان برلین دعوت شده است.
از جمله آثار پیشین او میتوان به «طبیعت زنده چند بانو»، «شفا در میان ما نفس میکشد»، «من مزاحم نیستم»، «بوی دهان گنجشک»، «یک شرجی آرام»، «پرده دوم اتفاق» و «حتی وقتی نمیدانیم» اشاره کرد.
نظرات (0)