صدیقه ترابی، معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با اشاره به مهم‌ترین پیامدهای پدیده گرد و غبار، هشدار داد که این پدیده تنها یک معضل ظاهری و موقتی نیست، بلکه دامنه تأثیرات آن از سلامت شهروندان تا امنیت غذایی و منابع آب کشور را در بر می‌گیرد.

تهدید جدی برای سلامت انسان

ترابی در نخستین بخش اظهارات خود، تأثیر گرد و غبار بر سلامت انسان را مهم‌ترین جنبه این پدیده معرفی کرد و گفت: انسان نیز بخشی از محیط زیست است و ذرات گرد و غبار با ایجاد اختلال در دستگاه تنفسی، سلامت مردم به‌ویژه گروه‌های آسیب‌پذیر را تهدید می‌کند. افرادی که از بیماری‌های قلبی و ریوی رنج می‌برند و همچنین کودکان، در معرض بیشترین خطر قرار دارند.

وی با استناد به استانداردهای جهانی تصریح کرد: اگر تعداد روزهای مواجهه با گرد و غبار از حد مشخصی فراتر رود، خطر بروز بیماری‌ها به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد. به همین دلیل هرچه روزهای غبارآلود بیشتر شود، آثار آن بر سلامت عمیق‌تر خواهد بود؛ حتی افراد سالم نیز در صورت قرار گرفتن مداوم در معرض این شرایط با آسیب‌های تنفسی مواجه می‌شوند.

آسیب به پوشش گیاهی و تولیدات کشاورزی

معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست درباره اثرات گرد و غبار بر طبیعت نیز توضیح داد: لایه‌ای از غبار که روی سطح برگ گیاهان می‌نشیند، مانع دریافت کافی نور می‌شود و وضعیت گیاهان را نامناسب می‌کند. این پدیده فرآیند فتوسنتز را مختل کرده و بر رشد گیاهان و عملکرد محصولات کشاورزی تأثیر منفی می‌گذارد.

به گفته وی، تداوم این شرایط می‌تواند به افت کیفیت و کمیت تولیدات کشاورزی منجر شود و در بلندمدت امنیت غذایی مناطق درگیر را با چالش مواجه کند.

تأخیر در بارش؛ پیامدی اثبات‌شده

ترابی در ادامه به یکی دیگر از پیامدهای کمتر شناخته‌شده گرد و غبار اشاره کرد و گفت: بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد حضور ذرات گرد و غبار در جو می‌تواند موجب تأخیر در بارش یا حتی جلوگیری از وقوع بارندگی شود؛ این موضوع از پیامدهای اثبات‌شده این پدیده به شمار می‌رود.

تشدید خطرها با منشأ آلوده

معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست در پایان خاطرنشان کرد: آثار گرد و غبار زمانی تشدید می‌شود که منشأ آن مناطق آلوده، کانون‌های دارای نمک یا سایر آلاینده‌ها باشد. در چنین شرایطی، پیامدهای زیست‌محیطی و بهداشتی این پدیده به‌مراتب شدیدتر خواهد بود و مقابله با آن نیازمند برنامه‌ریزی جدی و همکاری بین‌بخشی است.