دنیای عکاسی مستند این روزها نگاهها را به کوهستانهای قفقاز دوخته است؛ جایی که عکاسان میکوشند لحظههای گذار از دنیای کهن به جهان مدرن را در قابهای خود ثبت کنند. در فهرست کوتاه جایزه عکاسی «LOBA» در سال ۲۰۲۶، مجموعه آثار «دمیر فایزولین» تصویری ژرف از این دگرگونیها را به نمایش گذاشته و گفتوگویی تازه درباره سرنوشت فرهنگهای بومی برانگیخته است.
روایت قابها؛ از آجارا تا دهکدههای داغستان
منطقه کوهستانی قفقاز با تاریخی پرفرازونشیب، از «آجارا» در گرجستان تا دهکدههای هنرپرور داغستان، این روزها شاهد تغییرات بنیادینی است. توسعه گردشگری و گسترش معماری مدرن، چهره این مناطق را دگرگون کرده و جوامع محلی را در برابر موج تازهای از تحول قرار داده است.
فایزولین در مجموعه خود تلاش کرده این تضاد را در قابهایی که میان دیروز و امروز در نوساناند به تصویر بکشد؛ خانههای سنتی در کنار بناهای تازه، آیینهای دیرینه در برابر سبک زندگی نوین و نسلهایی که هر یک سوی دیگری از این میدان ایستادهاند. آنچه در این فریمها برجسته است، نه صرفاً زیبایی چشماندازها، بلکه حضور انسان و تلاش او برای یافتن جایگاهش در جهانی در حال تغییر است.
حفظ میراث در برابر موج مدرنیته
در حالی که چهره شهرها و روستاهای قفقاز با رونق گردشگری و ساختوسازهای تازه تغییر میکند، اهالی این مناطق میکوشند با پاسداشت صنایع دستی، آداب مهماننوازی و شیوه زندگی سنتی، از ناپدید شدن فرهنگی که قرنها در دل کوهستانها ریشه دوانده جلوگیری کنند.
این کوششها تنها به حفظ بناهای تاریخی محدود نمیشود؛ نسل تازهای از هنرمندان و صنعتگران نیز تلاش کردهاند مهارتهای کهن را با نیازهای روز هماهنگ کنند. هرچند بسیاری از این سنتها در گذر زمان رنگ باختهاند، اما در گوشهوکنار کوهستان همچنان نشانههایی از مقاومت فرهنگی دیده میشود؛ مقاومتی که بخش مهمی از روایت تصویری فایزولین را شکل میدهد.
پرسشی که بیپاسخ مانده است
فایزولین با ثبت این تحولات، پرسشی اساسی را پیش میکشد: آیا میراث کوهستانهای قفقاز برای نسلهای آینده باقی خواهد ماند؟ پاسخ به این پرسش، تا حد زیادی به نگاه جامعه جهانی به این مناطق و میزان توجه به حفاظت از فرهنگهای بومی در برابر توسعه شتابان وابسته است؛ مسئلهای که مرزهای داغستان و گرجستان را درنوردیده و به دغدغهای جهانی بدل شده است.
نظرات (0)