دیدی دکواین، نویسنده، روزنامه‌نگار و فیلمنامه‌نویس فرانسوی، در ۸۱ سالگی درگذشت. خبرگزاری مهر به نقل از روزنامه لوموند این خبر را منتشر کرده است. این نویسنده که از دهه ۱۹۷۰ یکی از چهره‌های برجسته صحنه فرهنگی فرانسه به شمار می‌رفت، پس از سال‌ها مبارزه شجاعانه با سرطان از دنیا رفت.

سال‌ها حضور در رأس آکادمی گنکور

دکواین در سال ۱۹۷۷ برای رمان «جان دوزخی» برنده جایزه معتبر گنکور شد و از سال ۱۹۹۵ دبیری آکادمی گنکور را بر عهده گرفت. او از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ ریاست این نهاد ادبی را نیز بر عهده داشت. آکادمی گنکور در بیانیه‌ای درگذشت وی را تسلیت گفت و او را رمان‌نویسی توصیف کرد که آرمان‌های والایی در زبان و ادبیات داشت و خواننده‌ای دقیق، مهربان و همراهی عمیقاً انسان‌دوست بود.

به گفته پسر وی، این بیماری هرگز مانع فعالیت دکواین نشد؛ او تا پایان عمر به کار ادامه داد و حتی تا چند روز پیش از مرگ، آخرین آثار ادبی منتشر شده را می‌خواند. دکواین به داستان‌های جنایی واقعی علاقه خاصی داشت و عاشق آسیا بود.

از روزنامه‌نگاری تا خلق ده‌ها رمان

دیدی دکواین، متولد ۱۳ مارس ۱۹۴۵، مسیر حرفه‌ای خود را به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه «فرانس-سوآر» آغاز کرد و سپس با نشریات ادبی «نوول لیترر»، «فیگارو» و «وی اس دی» و نیز رادیو اروپا ۱ همکاری داشت. او نخستین رمان خود با عنوان «آزمایش عشق» را در ۲۰ سالگی منتشر کرد و در ادامه نزدیک به ۳۰ رمان دیگر از جمله «کودک دریای چین جنوبی»، «قتل به سبک انگلیسی» و «مادام سیرلینگ» را به رشته تحریر درآورد.

آخرین رمان وی با عنوان «میپاپس» بهار امسال منتشر شد که الهام‌گرفته از یک داستان واقعی در جنوب آمریکا بود. رمان «جان دوزخی» که جایزه گنکور را برای او به ارمغان آورد، روایتگر زندگی مردی تنها در آمریکای معاصر است؛ جان، یک شیشه‌شوی، انحطاط نیویورک را از فراز آسمان‌خراش‌های شهر نظاره می‌کند. دکواین در این اثر به مضامینی چون تنهایی، جست‌وجوی هویت و برخورد فرهنگ‌های بومی آمریکا با غرب پرداخته است. او خود جایزه گنکور را چون بیانیه‌ای برای مأموریت می‌دانست که او را به نوشتن بهتر فرامی‌خواند.

فیلمنامه‌نویسی پرکار در سینما و تلویزیون

دکواین در کنار فعالیت ادبی، فیلمنامه‌نویسی پرکار بود و با کارگردانانی چون مارسل کارنه، روبر انریکو و هنری ورنوی همکاری کرد. او فیلمنامه فیلم «به سوی زندگی» را نوشت که در بخش مسابقه جشنواره کن سال ۱۹۹۱ به نمایش درآمد و جایزه ویژه هیئت داوران این جشنواره را از آن خود کرد. این فیلم روایتگر ماجرای پاتریک پرو، عکاس آزاد فرانسوی بود که برای پوشش جنگ به بیروت رفته و در لبنان گروگان گرفته می‌شود؛ نقش او را هیپولیت ژیراردو ایفا کرده بود.

وی همچنین ریاست بخش درام شبکه فرانس ۲ را بر عهده داشت و در سال ۱۹۹۹ برای فیلمنامه یک مینی‌سریال اقتباسی از «کنت مونت کریستو» جایزه سپتامبر طلایی بهترین فیلمنامه را دریافت کرد؛ ژرار دوپاردیو، اورنلا موتی، ژان روشفور و پیر آردیتی از بازیگران این اثر بودند. از دیگر آثار شاخص او در سینما و تلویزیون می‌توان به «بینوایان»، «ناپلئون» و «بالزاک» اشاره کرد.