دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تازه‌ترین موضع‌گیری‌های خود در قبال جمهوری اسلامی ایران از سیاست «انتظار و محاسبه» سخن گفته است؛ رویکردی که مقامات کاخ سفید آن را جایگزینی برای تهدیدهای پیشین درباره آغاز یک جنگ قریب‌الوقوع معرفی می‌کنند. به گفته آنان، ترامپ تصمیم گرفته است پیش از هر اقدام نظامی، نتیجه اعمال فشار اقتصادی بر ایران را ببیند و بر همین اساس لحن خود را تعدیل کرده است.

محاصره دریایی و توقف صادرات نفت؛ ابزار اصلی واشنگتن

طبق ادعای مقامات آمریکایی، محاصره دریایی تنگه هرمز و ممنوعیت صادرات نفت ایران همچنان به عنوان مهم‌ترین اهرم‌های فشار واشنگتن ادامه دارد. کاخ سفید امیدوار است این محدودیت‌ها بتواند اقتصاد ایران را تحت تأثیر قرار دهد و تهران را به تغییر مواضع خود وادارد. ترامپ نیز تأکید کرده است که پیش از تصمیم‌گیری درباره گام‌های بعدی، می‌خواهد ارزیابی دقیق‌تری از آسیب اقتصادی وارده به ایرانی‌ها به دست آورد.

بازگشایی تنگه هرمز؛ برگ برنده تهران

در سوی دیگر میدان، ایران نیز کارزار اقتصادی خود را با هدف افزایش هزینه‌ها برای واشنگتن پیش برده است. تهران بازگشایی تنگه هرمز به روی محموله‌های نفتی را مشروط به پذیرش شرایط خود کرده است؛ اقدامی که ناظران آن را قوی‌ترین اهرم فشار ایران در برابر دولت ترامپ ارزیابی می‌کنند. این وضعیت در حالی رقم می‌خورد که ترامپ خود را برای انتخابات میان‌دوره‌ای آماده می‌کند و همزمان به دنبال پایان دادن به جنگ و کاهش قیمت بنزین در بازار داخلی آمریکاست.

کمبود مهمات و محدودیت گزینه‌های آمریکا

با وجود لحن محتاطانه کاخ سفید، چندین کارشناس و ناظر امنیتی نسبت به توانایی آمریکا برای ادامه یک درگیری طولانی‌مدت ابراز تردید کرده‌اند. به گزارش رسانه‌ها، به ترامپ هشدار داده شده است که ذخایر مهمات آمریکا رو به کاهش است و ارتش این کشور ممکن است نتواند تشدید پایدار دیگری از خشونت را تحمل کند. یک تحلیلگر امنیتی در گفت‌وگو با سی‌ان‌ان در این باره گفت: «آمریکا در حال اتمام مهمات است، گزینه‌هایش رو به اتمام است و در واقع صبرش نیز در حال تمام شدن است.»

جمع‌بندی

به نظر می‌رسد ترامپ تلاش دارد با ترکیب فشار اقتصادی و پرهیز از ورود به یک درگیری پرهزینه، هم در برابر ایران دستاورد نشان دهد و هم نگرانی‌های انتخاباتی خود را مدیریت کند. اما محدودیت‌های نظامی و لجستیکی آمریکا از یک سو و توانمندی ایران در بهره‌برداری از اهرم تنگه هرمز از سوی دیگر، معادله را به نقطه‌ای حساس رسانده است؛ جایی که به گفته تحلیلگران، صبر و گزینه‌های هر دو طرف رو به اتمام است.