چرخشهای سیاسی اخیر در آمریکای لاتین به سمت تلآویو، بیش از آنکه نشانه تغییر نگرش مردم این قاره باشد، تلاش دولتهای تازهکار برای نزدیکی به سیاستهای واشنگتن ارزیابی میشود. در فاصلهای کمتر از یک هفته، رژیم صهیونیستی دو دستاورد دیپلماتیک مهم در این منطقه به دست آورده که هر دو در جهت عادیسازی روابط با کشورهای آمریکای لاتین معنا میشود.
کلمبیا و به رسمیت شناختن جولان اشغالی
کلمبیا با اقدامی که ناقض موازین بینالمللی توصیف میشود، حاکمیت رژیم صهیونیستی بر بلندیهای جولان اشغالی سوریه را به رسمیت شناخت و پس از آمریکا به دومین کشوری تبدیل شد که چنین تصمیم بحثبرانگیزی میگیرد. این اقدام در حالی انجام میشود که دولت پیشین این کشور به ریاست «گوستاوو پترو» در اعتراض به جنایات غزه، روابط دیپلماتیک خود را با تلآویو قطع کرده بود.
ونزوئلا؛ بازگشایی کانالهای کنسولی پس از قطع رابطه
همزمان، ونزوئلا که پیشتر به نشانه اعتراض به نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه، روابط خود را با این رژیم قطع کرده بود، کانالهای کنسولی میان دو طرف را بازگشایی کرد. این اقدام در حالی صورت میگیرد که کاراکاس سالها از مواضع تند ضدصهیونیستی و حمایت از آرمان فلسطین برخوردار بوده است.
«سال آمریکای لاتین» و توافق اسحاق در آرژانتین
این تحولات در شرایطی رقم میخورد که «گیدئون ساعر»، وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی، سال ۲۰۲۶ را «سال آمریکای لاتین» نامگذاری کرده است؛ نامگذاریای که هدف آن گسترش نفوذ دیپلماتیک و اقتصادی در قارهای است که زمانی دژ مستحکم همبستگی با آرمان فلسطین به شمار میرفت. در همین راستا، «توافق اسحاق» در آرژانتین که به ابتکار دولت «خاویر میلی» طراحی شده و از «توافق ابراهیم» الگوبرداری میکند، با هدف تقویت هماهنگیهای امنیتی و سیاسی با تلآویو دنبال میشود.
چرخش در بوگوتا؛ از قطع رابطه تا وعده سفارت در قدس
روشنترین نمونه این چرخش سیاسی را باید در بوگوتا جستوجو کرد. دولت گوستاوو پترو تا همین اواخر در اعتراض به جنایات غزه، روابط خود را با رژیم صهیونیستی قطع کرده، صادرات زغالسنگ به این رژیم را متوقف و به پرونده شکایت آفریقای جنوبی در دیوان بینالمللی دادگستری پیوسته بود. با تغییر دولت اما این روند کاملاً معکوس شد؛ طبق گزارشها، دولت جدید کلمبیا افزون بر از سرگیری روابط دیپلماتیک، وعده انتقال سفارت به قدس اشغالی، لغو روادید برای صهیونیستها و خروج از پرونده شکایت آفریقای جنوبی را داده است.
مجموع این تحولات نشان میدهد که «بهار ادعایی» رژیم صهیونیستی در آمریکای لاتین، بیش از آنکه محصول خواست و اراده مردم این قاره باشد، پروژهای دولتی برای بازگرداندن نفوذ صهیونیستها در منطقه است؛ پروژهای که در سایه تغییر دولتها و با محوریت همسویی با سیاستهای کاخ سفید دنبال میشود.
نظرات (0)