تلاش‌های محمد الزیدی، نخست‌وزیر عراق، برای تکمیل کابینه دولت خود با چالش تازه‌ای از سوی آمریکا روبه‌رو شده است. به گفته منابع سیاسی آگاه، فشار واشنگتن بر بغداد درباره تعیین تکلیف سلاح‌های الحشدالشعبی افزایش یافته و همین موضوع، روند رایزنی‌ها برای پر کردن سمت‌های خالی وزارتخانه‌ها را با اختلال مواجه کرده است.

هم‌زمانی با سفر فرمانده نیروی قدس به بغداد

این تحول در حالی رقم خورده که سردار اسماعیل قاآنی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران ایران، سفری غیرمنتظره به بغداد داشته است. به نظر می‌رسد تکمیل کابینه عراق دیگر تنها به توزیع پست‌های وزارتی میان احزاب پیروز در انتخابات محدود نمی‌شود، بلکه به تعادل میان فشارهای آمریکا و روابط بغداد با تهران گره خورده است.

اعتراض واشنگتن به نامزدهای وزارتی

بر اساس گزارش روزنامه الشرق الاوسط، منابع سیاسی گفته‌اند که تام باراک، فرستاده آمریکا به عراق، در تماس‌های خود با مقامات عراقی نسبت به برخی نامزدهای تصدی پست‌های وزارتی، به ویژه چهره‌هایی که با گروه‌های مقاومت ارتباط دارند، ابراز تردید کرده است. واشنگتن ملاحظات خود را درباره تعدادی از این نام‌ها به اطلاع بغداد رسانده و همین امر روند مذاکرات را پیچیده‌تر کرده است.

کابینه ناقص با ۹ وزارتخانه خالی

دولت عراق در ماه مه گذشته با رأی اعتماد به ۱۴ وزارتخانه تشکیل شد، اما ۹ وزارتخانه از جمله دفاع، کشور، آموزش عالی و برنامه‌ریزی همچنان بدون وزیر مانده است. عصر دوشنبه، نخست‌وزیر عراق در نشستی با نیروهای «چارچوب هماهنگی» اعلام کرد که به تکمیل دولت خود نزدیک شده است؛ اظهارنظری که نشان‌دهنده امیدواری بغداد به عبور از بن‌بست موجود بود.

بحران سلاح الحشدالشعبی؛ محور اختلاف

بغداد در تلاش است طرحی را برای محدود کردن سلاح‌ها به دولت پیش ببرد، اما این طرح با مقاومت الحشدالشعبی روبه‌رو است. در همین حال، واشنگتن اصرار دارد که این طرح پیش از تاریخ تعیین‌شده اجرایی شود. این خواسته آمریکا، فشار بر دولت عراق را در شرایطی که هنوز اختلافات داخلی میان نیروهای سیاسی بر سر توزیع مناصب حل نشده، دوچندان کرده است.

آینده تکمیل دولت در گرو چه عاملی است؟

به نوشته منابع مطلع، اختلافات داخلی میان نیروهای سیاسی دیگر تنها عامل تأخیر در تشکیل دولت کامل عراق نیست و دخالت شدید آمریکا در امور داخلی این کشور به عامل جدیدی در کند شدن روند تکمیل کابینه تبدیل شده است. به این ترتیب، آینده دولت بغداد بیش از پیش به سرنوشت رابطه میان جناح‌های سیاسی و همچنین توازن میان فشارهای خارجی و روابط منطقه‌ای، از جمله رابطه با ایران، وابسته شده است.