بحران نیروی انسانی در ارتش رژیم صهیونیستی دیگر یک مسئله موقتی و قابل‌حل نیست؛ داده‌های تازه نشان می‌دهد این تشکیلات نظامی در دام یک بحران چندلایه افتاده است که ابعاد آن از کمبود سرباز فراتر می‌رود. شکاف عمیق میان حجم گسترده مأموریت‌های نظامی پس از ۷ اکتبر و توانایی واقعی ارتش برای استقرار هم‌زمان در چند جبهه و ادامه جنگ در بلندمدت، به چالش اصلی فرماندهان این رژیم تبدیل شده است.

کمبود ۱۲ هزار سرباز در میانه جنگ چندجبهه‌ای

بر اساس گزارشی که روزنامه «یدیعوت آحارانوت» منتشر کرده، ارتش رژیم صهیونیستی در حال حاضر با کمبود حدود ۱۲ هزار سرباز مواجه است که از این تعداد نزدیک به ۷ هزار و ۵۰۰ نفر در زمره جنگجویان رزمی قرار می‌گیرند. این آمار در حالی اعلام می‌شود که ارتش در جبهه‌های مختلف همچنان درگیر عملیات نظامی است و نیاز فزاینده‌ای به نیروی رزمی آموزش‌دیده دارد.

اما مشکل به همین جا ختم نمی‌شود. گزارش‌ها از کاهش چشمگیر نیروهای ذخیره، فرار هزاران سرباز وظیفه از خدمت و فشار مضاعف بر افسران و فرماندهان خبر می‌دهند. بار مالی سنگین این وضعیت نیز بر دوش اقتصاد جنگ‌زده رژیم صهیونیستی سنگینی می‌کند و چشم‌انداز حل سریع بحران را دورتر نشان می‌دهد.

شکست مدل «ارتش کوچک و هوشمند»

در همین حال، ایال زمیر، رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی، هدایت یک برنامه عملیاتی گسترده برای بازسازی نیروی انسانی را بر عهده گرفته است. این تلاش در واقع واکنشی به شکست مدلی است که سال‌ها بر آن تکیه شده بود؛ مدل موسوم به «ارتش کوچک و هوشمند» که بر پایه یک ارتش منظم محدود و اتکای شدید به نیروهای ذخیره در زمان جنگ طراحی شده بود.

آزمون سخت جنگ طولانی و چندجبهه‌ای نشان داد که این مدل دیگر پاسخگوی نیازهای میدان نیست. ارتش اسرائیل دیگر نمی‌تواند با فراخوانی دوره‌ای نیروهای ذخیره، خلأهای خود را پر کند؛ بلکه اکنون ناگزیر به حفظ نیروهای بزرگ و آموزش‌دیده به‌صورت مستمر و دائمی است؛ موضوعی که زیرساخت‌های فعلی پاسخگوی آن نیست.

گسترش تشکیلات بدون نیروی کافی

یکی از تناقض‌های اساسی که داده‌های منتشرشده آشکار می‌کند این است که ارتش رژیم صهیونیستی از آغاز جنگ، اندازه تشکیلات رزمی خود را به‌طور قابل توجهی گسترش داده است. از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، گردان‌ها، تیپ‌ها و چارچوب‌های نظامی جدیدی برای پوشش جبهه‌های مختلف ایجاد شده‌اند.

با این حال، این گسترش به معنای تقویت واقعی توان رزمی نیست. افزایش تعداد یگان‌های نظامی لزوماً به معنای وجود سرباز کافی برای پر کردن دائمی این صفوف یا تأمین آموزش و آمادگی لازم برای نیروها نیست. به عبارت دیگر، اسرائیل اکنون با پیکره‌ای بزرگ‌تر اما پوک‌تر از ارتش روبه‌روست که توان پر کردن جایگاه‌های خالی آن را ندارد.

چالش بزرگ‌تر: نگه‌داشتن سربازان موجود

گزارش یدیعوت آحارانوت به نکته مهم دیگری نیز اشاره می‌کند: چالش اصلی ارتش دیگر محدود به جذب نیروی تازه نیست، بلکه به‌طور فزاینده‌ای به حفظ سربازان فعلی و جلوگیری از فرسایش و فرار آنان مربوط می‌شود. موج فرار از خدمت و افت روحیه در میان نظامیان، نگرانی جدی فرماندهان را برانگیخته و سؤال‌های بنیادینی درباره پایداری این ارتش در جنگ‌های طولانی مطرح کرده است.

به‌نظر می‌رسد ترکیب کمبود نیروی تازه، فرسایش نیروهای موجود، فشار بی‌سابقه بر کادر فرماندهی و هزینه‌های مالی هنگفت، بحرانی را رقم زده که آینده توان نظامی رژیم صهیونیستی را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.