بازار خودرو ایران به‌زودی میزبان یکی از مجهزترین کراس‌اوورهای هیبریدی تویوتا خواهد بود. بر اساس تازه‌ترین اخبار واردات، شرکت پارسا موتور سامان عرضه نسل پنجم تویوتا راوفور با پیشرانه پلاگین هیبرید (PHEV) در نسخه اسپرت GR Sport را در برنامه کاری خود قرار داده است. راوفور که از سال ۱۹۹۴ تاکنون از پرفروش‌ترین محصولات تاریخ تویوتا در جهان بوده، حالا با ترکیب فناوری پلاگین هیبرید و مهندسی بخش موتوراسپرت گازو ریسینگ، می‌تواند معادلات کلاس کراس‌اوورهای وارداتی را تغییر دهد.

قوای محرکه؛ ترکیب یک موتور بنزینی و دو موتور الکتریکی

قلب این خودرو یک پیشرانه ۲۵۰۰ سی‌سی چهار سیلندر تنفس طبیعی با کد A25A-FXS است که با بهره‌گیری از چرخه اتکینسون، راندمان حرارتی حدود ۴۱ درصدی دارد. این موتور به‌تنهایی ۱۸۵ اسب‌بخار قدرت و ۲۲۷ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند، اما آنچه این نسخه را ویژه می‌کند، افزوده شدن دو موتور الکتریکی به سیستم است؛ یک موتور روی محور جلو با ۱۸۲ اسب‌بخار و یک موتور روی محور عقب با ۵۴ اسب‌بخار.

مجموع این سه منبع قدرت، خروجی نهایی ۳۰۶ اسب‌بخار (۲۲۵ کیلووات) را فراهم می‌کند و شتاب صفر تا صد را برای این کراس‌اوور که حدود دو تن وزن خالص دارد، به تنها ۶.۰ ثانیه می‌رساند. مشخصات اصلی این نسخه به شرح زیر است:

  • پیشرانه بنزینی: ۲.۵ لیتری چهار سیلندر A25A-FXS با ۱۸۵ اسب‌بخار و ۲۲۷ نیوتن‌متر
  • موتور الکتریکی جلو: ۱۸۲ اسب‌بخار و ۲۷۰ نیوتن‌متر
  • موتور الکتریکی عقب: ۵۴ اسب‌بخار و ۱۲۱ نیوتن‌متر
  • توان کل سیستم: ۳۰۶ اسب‌بخار
  • باتری: لیتیوم‌یونی ۱۸.۱ کیلووات ساعت
  • برد تمام‌الکتریکی: تا ۷۵ کیلومتر بر اساس استاندارد WLTP
  • مصرف سوخت در حالت هیبرید: حدود ۵ تا ۶ لیتر در هر صد کیلومتر

شارژ و سامانه چهار چرخ محرک الکترونیکی

شارژ کامل باتری‌ها با شارژر دیواری ۶.۶ کیلوواتی حدود ۲.۵ ساعت زمان می‌برد، اما در صورت استفاده از برق شهری معمولی این زمان به بیش از ۷ ساعت افزایش می‌یابد. وقتی ظرفیت باتری به حداقل برسد، سیستم به‌طور خودکار به حالت هیبرید میرود و مصرف سوخت ترکیبی همچنان در محدوده ۵ تا ۶ لیتر باقی می‌ماند.

انتقال قدرت در این مدل با گیربکس متغیر پیوسته الکترونیکی (e-CVT) و سامانه تمام‌چرخ‌محرک هوشمند E-Four انجام می‌شود. در این ساختار، هیچ میل گاردان مکانیکی بین دو محور وجود ندارد و چرخ‌های عقب تنها توسط موتور الکتریکی مستقل خود به حرکت درمی‌آیند. این طراحی واکنش سریعی در مسیرهای لغزنده و بارانی دارد، اما نبود اتصال مکانیکی صلب و قفل دیفرانسیل به این معناست که راوفور پلاگین هیبرید برای آفرود سنگین ساخته نشده است و فشار زیاد می‌تواند به دلیل فعال‌شدن محافظ حرارتی، باعث قطع موقت قدرت محور عقب شود.

پکیج GR Sport؛ فراتر از ظاهر اسپرت

نسخه GR Sport که برگرفته از بخش گازو ریسینگ تویوتاست، فقط به تغییرات ظاهری بسنده نکرده است. مهندسان برای ارتقای دینامیک رانندگی، فنرهای سخت‌تری نصب کرده و تنظیمات کمک‌فنرهای سیستم تعلیق مک‌فرسون جلو و مولتی‌لینک عقب را بازنگری کرده‌اند تا بدنه در پیچ‌های تند انحراف کمتری داشته باشد. در نمای بیرونی نیز جلوپنجره مشبک اختصاصی سری GR، قاب مشکی براق گلگیرها، دیفیوزر عقب و رینگ‌های ۱۹ اینچی پنج‌پره مشکی براق، چهره تهاجمی‌تری به این کراس‌اوور داده‌اند. البته این تنظیمات اسپرت، سواری را در جاده‌های ناهموار و آسفالت‌های فرسوده شهری کمی خشک‌تر از نسخه‌های استاندارد می‌کند.

کابین، امکانات رفاهی و ایمنی

در کابین، تریم تاریک با دوخت‌های متضاد قرمز روی صندلی‌ها، فرمان و اهرم دنده حال‌وهوای اسپرت ایجاد کرده و صندلی‌های این نسخه با روکش چرم مصنوعی و جیر، نگه‌داری خوبی در مانورهای سریع دارند. یک کلاستر تمام‌دیجیتال ۱۲.۳ اینچی و نمایشگر لمسی ۱۰.۵ اینچی با رابط کاربری Toyota Smart Connect در مرکز داشبورد قرار گرفته و تهویه مطبوع اتوماتیک دوگانه با پمپ حرارتی نیز از جمله امکانات این خودروست.

پکیج ایمنی Toyota Safety Sense 2.5 شامل رادار پیشگیری از تصادف با تشخیص عابر پیاده، کروز کنترل تطبیقی در تمام سرعت‌ها، سیستم حفظ خودرو بین خطوط و پایش نقاط کور است. با این حال، حساسیت بالای سنسورهای این سامانه‌ها به این معناست که حتی تصادف‌های جزئی می‌تواند هزینه سنگینی برای تعویض و کالیبراسیون مجدد این قطعات در شبکه خدمات پس از فروش ایران به همراه داشته باشد.

چالش‌های پیش روی مالکان در ایران

پلتفرم TNGA-K تویوتا باتری‌ها را به‌صورت تخت در کف خودرو جای داده که مرکز ثقل را پایین می‌آورد و فرمان‌پذیری را بهبود می‌بخشد؛ اما این طراحی، کف صندوق عقب را بالاتر برده و ظرفیت بار را به ۵۲۰ لیتر کاهش داده است. همچنین کمبود زیرساخت‌های شارژ عمومی در جاده‌های بین‌شهری و نیاز به نصب شارژر خانگی استاندارد، از مهم‌ترین چالش‌های مالکان این خودرو در ایران خواهد بود. پیچیدگی بالای ترکیب سه موتور و مدیریت حرارتی آن‌ها در اقلیم گرم ایران نیز حساسیت نگهداری را افزایش می‌دهد و در صورت نقص در واحد کنترل مرکزی (PCU)، هزینه‌های تعمیراتی سنگینی در انتظار مالک خواهد بود.