بسیاری از ما از کودکی این باور را شنیدهایم که اگر غذا ظرف چند ثانیه از روی زمین برداشته شود، هنوز قابل خوردن است. این قاعده به اصطلاح «قانون سه ثانیه» یا «قانون پنج ثانیه» نام دارد و تقریباً در همه فرهنگها به عنوان یک باور عمومی رایج است. اما یک متخصص میکروبیولوژی مواد غذایی اکنون توضیح میدهد که چرا این قاعده از نظر علمی کاملاً نادرست است.
باکتریها چشم دیده نمیشوند
به گفته این متخصص، باکتریها و میکروارگانیسمهایی مانند ویروسها تقریباً در همه جا حضور دارند؛ از کف زمین و سطوح مختلف گرفته تا رایانه، بدن انسان و حتی تلفن همراه. از آنجا که این عوامل بیماریزا با چشم غیرمسلح دیده نمیشوند، تشخیص اینکه کدام سطح آلودهتر است عملاً غیرممکن میباشد.
غذای مرطوب بهترین محیط برای چسبیدن میکروبهاست
نکته کلیدی این است که باکتریها برای ایجاد بیماری باید به چیزی بچسبند. غذای مرطوب یکی از بهترین سطوح برای چسبیدن و تکثیر آنها محسوب میشود. به همین دلیل اگر یک تکه میوه، تکهای از نان خیس یا هر نوع غذای مرطوبی روی زمین بیفتد، احتمال جذب میکروبهای مضر بسیار بالاست.
انتقال آلودگی در کمتر از یک ثانیه
برخلاف باور عامیانه، انتقال آلودگی از سطح به غذا میتواند در همان لحظه اول تماس رخ دهد. البته عوامل مختلفی در میزان خطر نقش دارند: هرچه زمان تماس غذا با سطح بیشتر باشد، فشار وارده بیشتر باشد و میزان کثیفی سطح بالاتر باشد، خطر ابتلا به بیماری نیز افزایش مییابد.
توصیه متخصصان
متخصصان بهداشت توصیه میکنند که بهتر است غذای افتاده روی زمین را دور بریزید و از خوردن آن صرفنظر کنید، چه غذا در کمتر از سه ثانیه برداشته شود و چه پس از مدتی طولانیتر. ریسک ابتلا به عفونتهای گوارشی و سایر بیماریهای ناشی از آلودگی مواد غذایی به اندازه کافی بالا هست که ارزش خطر کردن نداشته باشد.
این یافتهها بار دیگر نشان میدهد که بسیاری از باورهای رایج در زمینه بهداشت و سلامت، حتی اگر سالها در فرهنگ عامه جا افتاده باشند، ممکن است از نظر علمی کاملاً بیپایه و نادرست باشند.
نظرات (0)