فولکسواگن پس از ۴۲ سال دوری از بازار پیکاپهای ایالات متحده، بار دیگر به فکر بازگشت افتاده است. این شرکت آلمانی که آخرین بار در سال ۱۹۸۴ با مدل ربیت پیکاپ در این سگمنت حضور داشت، اکنون اعلام کرده است در قالب یک برنامه جامع برای بازآرایی فعالیتهای خود در آمریکای شمالی، ورود دوباره به بازار شاسیمستقلها را بهطور جدی بررسی میکند.
این خبر در حالی منتشر میشود که بازار پیکاپ و شاسیبلندهای جانسخت همچنان یکی از سودآورترین و پرطرفدارترین بخشهای صنعت خودرو آمریکا به شمار میرود و غیبت فولکسواگن در آن، سالها مورد انتقاد شبکه نمایندگیهای این برند بوده است.
از سگمنت B شاسیمستقل تا اظهارات توماس شفر
فولکسواگن در بیانیه رسمی خود از اصطلاح عجیب «سگمنت B شاسیمستقل» برای توصیف حوزه مورد مطالعه استفاده کرده است؛ دستهبندی که شامل شاسیبلندهای آفرودی و پیکاپتراکهای مبتنی بر شاسی نردبانی میشود.
توماس شفر، مدیرعامل برند فولکسواگن، در این باره گفته است: «برند ما فرصتهای موجود در سگمنت بسیار محبوب شاسیمستقل B شامل شاسیبلندهای جانسخت و پیکاپتراکها را به عنوان یکی از اجزای بالقوه در سبد محصولات آینده، بررسی خواهد کرد.»
به گفته مدیران ولفسبورگ، این بررسی هنوز در مرحله مطالعاتی است و هیچ تصمیم قطعی برای تولید و عرضه محصول نهایی گرفته نشده است. با این حال، نفس ورود موضوع به دستور کار هیئتمدیره، نشانهای از تغییر رویکرد این خودروساز نسبت به بازار آمریکا تلقی میشود.
سایه کانسپت اطلس تانوآک؛ مطالبهای ۷ ساله از سوی نمایندگیها
فشار برای عرضه یک پیکاپ فولکسواگن در آمریکا، از سال ۲۰۱۸ و پس از رونمایی کانسپت اطلس تانوآک در نمایشگاه خودرو نیویورک آغاز شد. آن کانسپت که بر پایه شاسیبلند اطلس طراحی شده بود، با استقبال گسترده رسانهها و نمایندگیها روبهرو شد و از آن زمان تاکنون، درخواست برای تولید نسخه نهایی آن قطع نشده است.
بر اساس گزارشها، فولکسواگن حتی در سکوت خبری یک نمونه اولیه از شاسیبلندی مبتنی بر ساختار پیکاپ نیز توسعه داده بود، اما هرگز آن را به مرحله تولید انبوه نرساند. این تعلل باعث شد فرصت حضور در دوران طلایی پیکاپهای متوسط و نیمهسنگین در آمریکا از دست برود؛ بازاری که رقبایی چون فورد، شورولت، تویوتا و رم سود کلانی از آن میبرند.
تجربه کمرنگ ربیت پیکاپ؛ از وستمورلند تا شکاف پلتفرمی
سابقه فولکسواگن در بازار پیکاپ آمریکا بسیار محدود و متفاوت از انتظارات امروز است. تنها پیکاپ این برند در آمریکا، مدل «ربیت پیکاپ» بین سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ در کارخانه وستمورلند ایالت پنسیلوانیا تولید میشد.
این خودرو در واقع نسخه وانت نسل اول گلف/ربیت بود و از پلتفرم یکپارچه سواری بهره میبرد، نه شاسی نردبانی مستحکمی که خریداران آمریکایی از یک تراک واقعی انتظار دارند. به همین دلیل، ربیت پیکاپ هرگز نتوانست در برابر پیکاپهای جانسخت آن دوران رقابت کند و پس از تعطیلی کارخانه وستمورلند، پرونده حضور فولکسواگن در این سگمنت برای چهار دهه بسته شد.
اکنون اگر این برند قصد بازگشت داشته باشد، ناچار است محصولی با ساختار کاملاً متفاوت، توان یدککشی و حمل بار بالا و قابلیتهای آفرودی واقعی ارائه دهد.
نقش کلیدی اسکات موتورز و پلتفرم ۲۰۲۸
یکی از مهمترین گمانهزنیها درباره بازگشت احتمالی فولکسواگن، به برند احیاشده اسکات موتورز مربوط میشود. اسکات که با سرمایهگذاری مستقیم گروه فولکسواگن دوباره زنده شده، در حال توسعه دو محصول شاسیمستقل شامل شاسیبلند «تراولر» و پیکاپ «ترا» بر روی یک پلتفرم اختصاصی نردبانی است.
تولید این دو مدل برای سال ۲۰۲۸ برنامهریزی شده و از نظر فنی، این معماری میتواند زیربنای یک پیکاپ نشاندار فولکسواگن نیز باشد. با این حال، نه فولکسواگن و نه اسکات بهصورت رسمی استفاده مشترک از پلتفرم را تأیید نکردهاند و دو پروژه همچنان بهطور مستقل معرفی میشوند.
کارشناسان معتقدند بهرهگیری از پلتفرم اسکات، سریعترین و کمهزینهترین مسیر برای فولکسواگن خواهد بود، زیرا توسعه یک پلتفرم شاسیمستقل کاملاً جدید، نیازمند سرمایهگذاری هنگفت و زمان چندساله است. در مقابل، همکاری درونگروهی میتواند به فولکسواگن اجازه دهد بدون تکرار هزینهها، محصولی رقابتی روانه بازار کند.
چاتانوگا؛ محتملترین پایگاه تولید
در صورت نهایی شدن پروژه، کارخانه فولکسواگن در چاتانوگای ایالت تنسی محتملترین گزینه برای مونتاژ پیکاپ جدید خواهد بود. این مجموعه در حال حاضر برای تولید محصولات ویژه بازار آمریکا از جمله نسل بعدی اطلس کراس اسپرت آماده میشود و از نظر لجستیک و زنجیره تأمین، به بازار هدف نزدیک است.
تمرکز بر تولید داخل آمریکا همچنین میتواند به کاهش اثر تعرفههای وارداتی و بهبود حاشیه سود کمک کند؛ موضوعی که در استراتژی جدید ولفسبورگ اهمیت زیادی یافته است.
بخشی از یک بازسازی بزرگتر
مطالعه برای ورود به بازار پیکاپ، تنها یک قطعه از پازل بزرگتر «بازنشانی آمریکای شمالی» است. فولکسواگن قصد دارد در کنار آن، عرضه مدلهای هیبریدی را برای پاسخ به تقاضای مشتریان آمریکایی سرعت بخشد، سبد محصولات گروه را سادهسازی کند و با کاهش قابل توجه نیروی کار، حاشیه سود خود را تا سال ۲۰۳۰ به ۱۰ درصد برساند.
مدیران ارشد گروه در ولفسبورگ بر این باورند که تمرکز جدی بر آمریکای شمالی میتواند راهحلی برای چالشهای اخیر از جمله فشار تعرفهها و افت تقاضا برای خودروهای تمامالکتریکی باشد. آمریکا پس از چین، دومین بازار بزرگ خودرو جهان است و غیبت در سودآورترین سگمنت آن، به معنای چشمپوشی از بخش بزرگی از درآمد بالقوه است.
با این حال، تا این لحظه هیچ تعهد رسمی برای تولید وجود ندارد. نمایندگیهایی که از زمان معرفی تانوآک در انتظار چراغ سبز ولفسبورگ بودند، احتمالاً باید باز هم منتظر بمانند؛ هرچند برای نخستین بار در سالهای اخیر، صدای پای پیکاپ فولکسواگن در راهروهای هیئتمدیره بهطور جدی شنیده میشود.
نظرات (0)