تا دوازده ماه پیش، کمتر رانندهای در بریتانیا نام چری را شنیده بود؛ اما امروز این خودروساز چینی با ثبت فروش ۳۲۱۲ دستگاه خودرو در ماه ژوئیه، از مجموع فروش دو غول ژاپنی هوندا و مزدا که به ۲۹۱۲ دستگاه میرسد عبور کرده است. آماری که نشان میدهد بازار خودروی بریتانیا در حال تجربه یک تغییر بزرگ است.
سهم دو درصدی در قویترین ماه چری
بر اساس گزارش انجمن تولیدکنندگان و فروشندگان خودروی بریتانیا (SMMT)، چری در ماه ژوئیه به سهم دو درصدی از بازار دست یافته که قویترین عملکرد این برند از زمان آغاز تحویل خودرو به مشتریان در سپتامبر سال گذشته محسوب میشود. نکته قابل توجه آنکه چری حتی از برندهای قدیمی و جاافتادهای مانند سیتروئن، داچیا و سوزوکی که دهههاست در این بازار حضور دارند، فروش بیشتری داشته است.
مقایسه با سیتروئن، که از سال ۱۹۱۹ در بریتانیا فعالیت میکند، جایگاه تازه چری را بهتر نشان میدهد: این شرکت چینی از ابتدای سال جاری ۲۱۱۹۱ دستگاه خودرو ثبتنام کرده، در حالی که سیتروئن در همین بازه ۱۸۳۲۴ دستگاه فروخته است.
استراتژی ساده اما مؤثر
شاید جالبترین بخش ماجرا این باشد که تنوع محصولات چری در بریتانیا چندان زیاد نیست. این شرکت تنها چهار شاسیبلند تیگو را در این بازار عرضه میکند که همگی قیمتی پایینتر از رقبای اروپایی و ژاپنی دارند؛ نه خبری از سدان و هاچبک است و نه خودروی برقی. فرمول ساده است: شاسیبلندهای خوشظاهر با قیمت مناسب و تحویل سریع به مشتریان.
اما اصل داستان به چری محدود نمیشود؛ این خودروساز در بریتانیا دو برند خواهر به نامهای اومودا و جیکو را نیز مدیریت میکند. اومودا و جیکو در ماه ژوئیه بهترتیب ۳۴۰۳ و ۵۵۰۲ دستگاه فروختهاند و مجموع فروش این سه برند به ۱۲۱۱۷ دستگاه در یک ماه رسیده است؛ رقمی که تقریباً با فروش ۱۴۰۵۴ دستگاهی فولکسواگن، پرفروشترین برند همیشگی بریتانیا، برابری میکند. برای مقایسه، فروش تویوتا در همین ماه ۶۶۵۳ دستگاه بوده است.
جیکو ۷؛ سلاح اصلی چری
در میان محصولات خانواده چری، جیکو ۷ نقش پررنگتری دارد. این شاسیبلند به دلیل شباهت ظاهری زیاد به لندرور، لقب «تیمو رنجروور» را گرفته و در ماه مارس به نخستین خودروی چینی تبدیل شد که صدر جدول فروش ماهانه بریتانیا را فتح میکند. این موفقیت موقتی نبود؛ جیکو ۷ اکنون در رتبه سوم جدول فروش تجمعی از ابتدای سال قرار دارد و در ماه ژوئیه چهارم شد. برادر کوچکتر آن یعنی جیکو ۵ نیز رتبه هفتم را به دست آورد.
این دو مدل از برندی که بسیاری از بریتانیاییها یک سال پیش حتی نامش را نشنیده بودند، حالا در کنار فورد پوما و نیسان قشقایی در جمع ده خودروی پرفروش بریتانیا جا گرفتهاند.
الگویی آشنا در بازارهای جهان
این الگو برای دنبالکنندگان اخبار خودرو غریب نیست. خودروسازان چینی پیش از این نیز در آسیای جنوب شرقی، استرالیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه همین مسیر را پیمودهاند: ورود با شاسیبلندهایی که ظاهری گرانتر از قیمت واقعی دارند، قیمتگذاری پایینتر از رقبای محلی و رشد سریع حجم فروش پیش از آنکه رقبا فرصت واکنش پیدا کنند. بریتانیا تازهترین قربانی این روند است.
جیم فارلی، مدیرعامل فورد، آشکارا به کارکنان خود هشدار داده که برندهای چینی احتمالاً ظرف پنج تا ده سال آینده، حتی با وجود تعرفهها و موانع نظارتی، راه خود را به بازار آمریکا باز خواهند کرد. مسیر صعود چری در بریتانیا این هشدار را جدیتر میکند؛ بهویژه آنکه چری برای شناخته شدن نه به موتوراسپرت پناه برده و نه به کمپینهای تبلیغاتی با سلبریتیها؛ قیمت رقابتی و شاسیبلندهای خوشظاهر کافی بوده است.
آینده؛ فریلندر در راه است
بریتانیا بازار کوچکتری از آمریکاست و از تعرفههای بالای ۱۰۰ درصدی که از صنعت خودروی دیترویت محافظت میکند نیز خبری نیست. با این حال برندهای جاافتاده ژاپنی و اروپایی با پایگاه مشتریان وفادار و شبکه گسترده نمایندگی، سدی در برابر هجوم برندهای چینی ایجاد کردهاند؛ مزیتی که خودروسازان آمریکایی نیز روی آن حساب باز کردهاند.
با این همه، پیشروی چری به نظر میرسد قابل مهار نباشد. خودروی جدید فریلندر که بر پایه پلتفرم چری احیا شده و ظاهراً بازارهای صادراتی را هدف گرفته، هنوز وارد میدان نشده است. اگر این مدل با همان استراتژی قیمتگذاری به نمایندگیهای بریتانیا برسد، سهم بازار کنونی چری (دو درصد) در سال آینده دیگر معیار قابل قیاسی نخواهد بود.
نظرات (0)