پژوهش جدیدی که توسط محققان دانشگاه HSE در مسکو انجام شده، پیوند جالبی بین علاقه به شیرینیجات و نحوه تصمیمگیری افراد آشکار کرده است. بر اساس این مطالعه، کسانی که به بستنی، شکلات، آبنبات و سایر شیرینیها علاقهمندند، تمایل بیشتری به انتخابهای آنی و پاداشهای فوری نشان میدهند.
مکانیسم متفاوت از تصور قبلی
«آنا دیویدوویچ»، دستیار تحقیقاتی در مرکز شناخت و تصمیمگیری این دانشگاه، توضیح میدهد که یافتههای این مطالعه با باورهای رایج درباره تکانشگری مغایرت دارد: «ما عادت داریم تکانشگری را به عنوان ناتوانی در به تأخیر انداختن تأمین خواستهها در نظر بگیریم. اما یافتههای ما به مکانیسم متفاوتی اشاره دارد: انتخاب یک پاداش فوری کوچکتر ممکن است ناشی از تمایل به اجتناب از عدم قطعیت باشد تا تمایل به دریافت پاداش در اسرع وقت.»
آزمایش روی ۱۴۹ شرکتکننده
محققان در این مطالعه ۱۴۹ بزرگسال جوان را مورد بررسی قرار دادند. در این آزمایشها، ترجیح شرکتکنندگان به شیرینیها با نحوه عملکردشان در وظایف ارزیابی رفتار تکانشی مقایسه شد. نتایج حاکی از آن بود که افراد علاقهمند به شیرینی، بیشتر احتمال داشت پاداش کوچکتر اما تضمینشده را انتخاب کنند و پاداش فوری کوچکتر را به پاداش تأخیری بزرگتر ترجیح دهند.
نکته قابل توجه این بود که وقتی هر دو گزینه (کوچکتر و بزرگتر) شامل تأخیر بودند، افراد علاقهمند به شیرینی بیشتر مایل بودند برای پاداش بزرگتر صبر کنند. این یافته نشان میدهد مشکل اصلی لزوماً بیصبری نیست، بلکه تمایل به اجتناب از عدم قطعیت است.
نقش سیستم اوپیوئیدی مغز
محققان معتقدند تمایل به اجتناب از عدم قطعیت در افرادی که به شیرینی علاقه دارند، میتواند با سیستم اوپیوئیدی مغز مرتبط باشد. به بیان دیگر، افرادی که عاشق شیرینی هستند، نه تنها ممکن است از پاداشها لذت بیشتری ببرند، بلکه ممکن است ضررهای احتمالی را نیز با شدت بیشتری درک کنند.
به طور کلی، مطالعه نشان داد که تکانشگری در بین علاقهمندان به شیرینی تا حد زیادی پس از در نظر گرفتن سطح ریسکگریزی هر فرد از بین میرود. این یافتهها میتواند درک بهتری از رابطه بین ترجیحات غذایی و فرآیندهای شناختی ارائه دهد.
نظرات (0)