شکست در فوتبال اتفاقی عادی است و هیچ تیمی در دنیا مصون از باخت نیست. اشتباه داوری، بدشانسی یا عملکرد ضعیف یک بازیکن میتواند هر مسابقهای را تحت تأثیر قرار دهد. اما آنچه پرسپولیسیها را پس از باخت در تبریز نگران کرده، نتیجه بازی نیست؛ فرمول باخت است. شکست پرسپولیس در تبریز برابر تراکتور در هفته سوم لیگ برتر فوتبال ایران، پرسشهای بزرگی درباره آینده این تیم و سبک مدیریت سرمربیاش مهدی تارتار ایجاد کرده است.
تیم فوتبال پرسپولیس در هفته سوم لیگ برتر فوتبال ایران میهمان تراکتور بود و در نهایت با شکست از زمین خارج شد. اما اگر از هواداران پرسپولیس درباره نگرانی اصلیشان بپرسید، کمتر کسی نتیجه بازی را مقصر میداند. نگرانی واقعی نحوه بازی و نحوه تصمیمگیری سرمربی است. مسئلهای که اگر به موقع حل نشود، میتواند کل فصل سرخپوشان را تحت تأثیر قرار دهد.
ترس از باخت، بلای جان سرخپوشان
مهدی تارتار که سالها در تیمهای مختلف لیگ برتر کار کرده و همواره به عنوان مربیای که تیمش سخت شکست میخورد شناخته میشد، حالا نیمکت یکی از بزرگترین باشگاههای آسیا را در اختیار دارد. اما به نظر میرسد هنوز نتوانسته ذهنیت خود را با بزرگی این نیمکت وفق دهد. تارتار در تیمهایی مثل نفت مسجدسلیمان، ذوبآهن و فولاد خوزستان نشان داده بود که میتواند تیمی منضبط و سختشکن بسازد، اما آیا این ذهنیت برای پرسپولیس کافی است؟
در بازیهای نخست فصل، تارتار به خاطر شجاع بودن و هجومی بازی کردن تیمش تحسین شد. پرسپولیس با انگیزه و رو به جلو ظاهر شد و هواداران امیدوار بودند که سرمربی جدید میتواند تیمی بسازد که هم نتیجه بگیرد و هم تماشایی بازی کند. اما بازی در تبریز، تصویر دیگری از تارتار نشان داد. تصویری که بسیاری از هواداران و کارشناسان را نگران کرده است.
وقتی تیمی مثل پرسپولیس وارد زمین میشود که اول به نباختن فکر کند و ریسک کردن را کنار بگذارد، با مشکل اساسی مواجه میشود. تاریخ پرسپولیس نشان داده حتی در سختترین شرایط و در سختترین ورزشگاهها، تیمی بوده که برای برد وارد زمین میشود. تساوی در تبریز یا اصفهان شاید برای برخی مربیان نتیجهای فوقالعاده باشد، اما پرسپولیس این باشگاه نیست.
پرسپولیس تیم مساوی نیست
پرسپولیس با شش قهرمانی پیاپی لیگ برتر، سابقه حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا و میلیونها هوادار پرشور، هویتی فراتر از یک تیم معمولی لیگ برتر دارد. این باشگاه انتظار دارد تیمش در هر بازی، از جمله بازیهای خارج از خانه برابر مدعیان، برای سه امتیاز بجنگد. تاریخ پرسپولیس پر است از بازیهایی که در سختترین شرایط با جنگندگی و ریسکپذیری به پیروزی رسیده و هواداران این باشگاه با همین فرهنگ بزرگ شدهاند.
وقتی یک مربی روی نیمکت پرسپولیس مینشیند، باید بداند که انتظارات با هیچ تیم دیگری قابل مقایسه نیست. در تیمهای متوسط و حتی خوب، کسب تساوی در تبریز میتواند نتیجه قابل قبولی باشد. اما در پرسپولیس، تساوی و باخت هر دو باید با عملکرد و سبک بازی توجیه شوند. اگر تیم جنگیده، ریسک کرده و شانس بردن داشته ولی بدشانسی آورده، هواداران آن را میپذیرند. اما اگر تیم عقب نشسته، محافظهکارانه بازی کرده و حتی با تساوی هم راضی باشد، این برای هواداران پرسپولیس قابل تحمل نیست.
چالش اصلی: تغییر ذهنیت سرمربی
مهدی تارتار سالها در تیمهای مختلف منتظر فرصتی مثل نیمکت پرسپولیس بوده است. حالا که به این هدف بزرگ رسیده، باید خودش را هم با این فرصت وفق دهد. ذهنیتی که در تیمهای متوسط جواب میدهد، ممکن است در پرسپولیس به شکست منجر شود. سرمربیان بزرگ تاریخ پرسپولیس، از علی پروین گرفته تا برانکو ایوانکویچ و یحیی گلمحمدی، همواره درس بزرگی برای هواداران این تیم داشتهاند: پرسپولیسی بازی کنید.
بسیاری از کارشناسان و هواداران بر این باورند که تارتار باید یاد بگیرد در بازیهای بزرگ ریسکپذیرتر باشد. جلو بردن تیم، تحت فشار قرار دادن حریف و جنگیدن برای پیروزی، ویژگیهایی است که از یک سرمربی پرسپولیس انتظار میرود. تیمی که در دو بازی نخست فصل شجاعانه بازی کرده، نباید در سومین بازی ناگهان عقب بنشیند و از ریسک کردن بترسد.
نکته مهم این است که نقد فعلی نه به شخص مهدی تارتار، بلکه به ترسی است که در تصمیمهای او در تبریز مشاهده شد. اگر این ترس به الگوی ثابت تبدیل شود و تارتار در بازیهای حساس همواره اول به نباختن فکر کند، پرسپولیس در ادامه فصل با مشکلات جدیتری روبرو خواهد شد. فوتبال مدرن امروزی مملو از مثالهایی است که مربیان محافظهکار در تیمهای بزرگ شکست خوردهاند و تنها مربیانی که جسارت و شهامت داشتهاند، توانستهاند موفق شوند.
آینده پرسپولیس در دستان تارتار
فصل جوان لیگ برتر هنوز در مراحل ابتدایی است و فرصت کافی برای اصلاح وجود دارد. تارتار باید نشان دهد که بازی در تبریز یک لغزش مقطعی بوده و نه آغاز یک روند. هواداران پرسپولیس صبور هستند، اما تا زمانی که ببینند تیمشان برای برد میجنگد و نه فقط برای نباختن.
پرسپولیس نیاز به مربیای دارد که بزرگی این نیمکت را درک کند و بداند که در این باشگاه، ترس از باخت بزرگترین دشمن است. مربیان بزرگ تاریخ پرسپولیس همیشه ریسکپذیر بودهاند، حتی وقتی تیمشان در سختترین شرایط قرار داشته. حالا توپ در زمین تارتار است که ثابت کند لایق نیمکت سرخپوشان هست یا نه. آیا او میتواند این ذهنیت محافظهکارانه را کنار بگذارد و مربیای شود که هواداران پرسپولیس انتظار دارند؟ زمان به زودی پاسخ این پرسش را خواهد داد.
نظرات (0)