محمد ایمانی، فعال سیاسی اصولگرا، در یادداشتی که در خبرگزاری فارس منتشر شد، به نقد رویکرد مسعود پزشکیان در قبال مذاکره با آمریکا پرداخته و آن را مصداق «فرار به جلو» دانسته است. وی با اشاره به سابقه رهبر شهید (آیت‌الله رئیسی) که مخالف مذاکره با آمریکا بود، تأکید دارد که آمریکایی‌ها تمام توافقات قبلی را زیر پا گذاشته بودند و منظورش از مذاکره، دیکته کردن منویات خود و تسلیم کردن ایران بوده است.

ایمانی می‌نویسد جانشین رهبر شهید نیز به شکل مبنایی مخالف مذاکره با آمریکا بوده است. علاوه بر نظر روشن رهبر شهید و تجارب گذشته، آمریکا برای دومین بار ظرف هشت ماه به میز مذاکره خیانت کرده و این بار مرتکب جنایت بزرگی شده بود. به گفته وی، خون رهبر شهید و ۳۴۰۰ ایرانی از جمله ۱۶۸ کودک دانش‌آموز بر دوش آمریکا سنگینی می‌کند و نظام نمی‌توانست درباره مسئول گرفتن انتقام و احیای بازدارندگی بی‌تفاوت باشد.

نادیده گرفتن تجارب گذشته

نویسنده با انتقاد از پزشکیان می‌گوید با همه اینها، آقای پزشکیان تمام تجارب قبلی و مسئولیت گرفتن انتقام را نادیده انگاشت و باز هم تصور کرد مذاکره راهگشاست. رهبر جدید انقلاب نیز با وجود اینکه علی‌الاصول نظر دیگری داشت، یک بار دیگر به دولت اجازه داد تا میوه ممنوعه و تلخ مذاکره و تفاهم با شیطان بزرگ را یک بار دیگر بچشد.

اما ترامپ، همان دغلباز شرور و عهدنشناس قبلی بود. وقتی ایران با آتش‌بس و بازگشایی تنگه در روز چهلم جنگ موافقت کرد، ترامپ بلافاصله آتش‌بس را زیر پا گذاشت و مدعی محاصره دریایی ایران (اقدام نظامی) شد.

وعده‌های آمریکا عملی نشد

بنابر اعلام محمدباقر قالیباف، رئیس تیم مذاکره‌کننده ایران، آزادی اموال بلوکه ایران شرط آتش‌بس و برگزاری مذاکرات اسلام‌آباد بود. ایمانی می‌گوید این وعده دشمن هم عملی نشد. سپس نوبت به تفاهم‌نامه رسید. آمریکا از همان آغاز اجرا، بندهای مربوط به «توقف جنگ علیه ایران و لبنان، توقف تهدید یا استفاده از زور، آزادسازی منابع مالی مسدود ایران و احترام به ترتیبات ایرانی در تنگه هرمز» را نقض کرد.

به گفته ایمانی، به سه هفته هم نرسید که محاصره دریایی را برگرداند و حملات را از سر گرفت. حتی یک سنت از پول‌های مسدود ایران آزاد نشد. اما در عوض، آمریکا توانست نفت بالای ۱۲۰ دلار را به زیر ۷۰ دلار بکشاند و بحران سوخت در حال انفجار را با مدیریت روانی و برخی کارهای میدانی مهار کند.

عذرخواهی یا فرار به جلو؟

ایمانی می‌گوید پس از یک تجربه بسیار پر هزینه و گزاف، طبیعتاً انتظار این است آقای پزشکیان از ملت ایران و رهبر عظیم‌الشأن عذرخواهی کند که در شناخت ماهیت شیطان بزرگ دچار اشتباه ادراکی و شناختی شده است. یا دست کم بگوید نیتش خیر بود اما ثابت شد با شیطان بزرگ نمی‌توان مذاکره و تفاهم کرد و بنابراین به اصول متعالی انقلاب و حکم ولی فقیه در این باره بر می‌گردد.

نویسنده تأکید دارد این صادقانه‌ترین مسیر ممکن است که می‌تواند حمایت رهبری و نظام و مردم را نسبت به دولت برانگیزد. اما متأسفانه مسیری که آقای پزشکیان و برخی حامیان و رسانه‌های همسو در پیش گرفته‌اند، تحریف صورت مسئله به نحوی است که موجب بدگمانی و بی‌اعتمادی می‌شود.

حمله به رسانه ملی؛ نشانه انحراف

ایمانی با اشاره به حملات به صدا و سیما به دلیل انتشار بیانات مستند و مستدل رهبر شهید درباره عبرت‌های مذاکره و مخالفت با مذاکره غیرشرافتمندانه، می‌گوید این موضوع ناظران را نگران می‌کند که گویا یک جریان انحرافی در دولت دنبال دور زدن مبانی انقلاب اسلامی و فصل‌الخطاب رهبری است. وی عجیب می‌داند که به جای عبرت اندوختن از تجارب و بازگشت به مسیر اصولی، ادعا می‌شود که باید بودجه صدا و سیما قطع شود.

به گفته ایمانی، دو خیانت و جنایت بزرگ آمریکا وسط مذاکرات و شهادت بیش از شش هزار مدیر ارشد و دانشمند و سردار و شهروند عادی، اتفاق کوچکی نیست. اظهار ضعف و عجز چندین باره و القای اینکه آمریکا هر خیانتی هم بکند ما محتاج و معتاد مذاکره باقی می‌مانیم، در برانگیختن طمع دشمن و جرئت خیانت نقش تعیین کننده داشته است.

بازگشت مومنانه به الگوی رهبری

ایمانی در پایان از محمدباقر قالیباف به عنوان رئیس تیم مذاکره‌کننده می‌خواهد حالا که برادری خود با آقای پزشکیان را ثابت کرده و تا انتهای خط مذاکره را رفته، هم ایشان را توجیه کند و هم بر حکم اصولی ولی فقیه تأکید ورزد. وی تأکید دارد این بازگشت مومنانه به الگوی راهبردی رهبری موجب عزت و اعتبار و احترام نزد ملت ایران است و وحدت و همدلی حقیقی تنها از این مسیر حاصل می‌شود و گرنه دست‌های نفوذ نخواهند گذاشت وحدت بر مبنای بیزاری از شیطان شکل بگیرد.